میان‌رشته‌پژوهی، پارادایم و دستاوردهای تربیتی

نوع مقاله: مقاله علمی ـ پژوهشی

نویسنده

عضو هیأت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش

چکیده

رشته‌های تخصصی مدیون روش استقرایی و مشاهدات تجربی استنقد تجزیه‌گرایی در حوزه پژوهش زمینه را برای شکل دهی میان‌رشته‌پژوهی فراهم نمود. میان‌رشته پزوهی در واکنش به رشته پژوهی و شکاف میان پژوهش و تصمیم‌گیری در زندگی اجتماعی شکل گرفت. سوالی که اینک در این پژوهش مطرح است این است که منظور از «میان‌رشته‌پژوهی» چیست؟ پارادایم حاکم بر میان‌رشته‌پژوهی چیست و این حوزه از پژوهش دارای چه دستاوردهای تربیتی است؟روش پژوهش کیفی است و برای پاسخ به سوالات فوق الذکر از روش «توصیفی تحلیلی» و همینطور روش اسنادی استفاده شد. یافته‌های حاصله حاکی از این است که: میان‌رشته‌پژوهی آشتی دو یا چند حوزه دانش برای حل مساله انسانی است. این حوزه از پژوهش بر کثرت‌گرایی روشی پایه گذاری شده است. خاستگاه این حوزه از پژوهش دو نیاز بنیادی است که عبارتنداز:1- نیاز به حل مساله‌هایی که رشته‌های علمی در محیط‌های دانشگاهی نتوانستند راه حل‌هایی مناسب برای آن‌ها پیدا کنند. 2- نیاز به وحدت بخشی به دانش. پارادایم حاکم برمیان‌رشته‌پژوهی پارادایم «پیوند دهی» استدستاوردهای تربیتی این نوع از پژوهش، عبارتند از: رشد تفکر انتقادی، مسئولیت زایی اجتماعی و رشد مهارت‌های تحلیلی

کلیدواژه‌ها