نگارش مقاله پژوهشی بر مبنای تلفیق تجارب آموزشی برگرفته از دو مقاله تأثیرگذار جهانی: مقاله‌ «پایان تاریخ» و «مدرنیته پروژه‌ی ناتمام»

نوع مقاله: مقاله علمی ـ پژوهشی

نویسنده

استادیار ارتباطات اجتماعی، گروه ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

یکی از شیوه‌های آموزش مقاله‌نویسی، تجزیه و تحلیل مقالات شاخص جهانی است.‌ ترجمه، تلخیص و آنالیز یکی از تأثیرگذارترین و در عین حال سوءتفاهم برانگیزترین مقاله‌های سیاسی _ مقاله «پایان تاریخ» اثر فرانسیس فوکویاما _ در این جهت صورت گرفته است. نویسنده با بررسی مقاله از زوایای «درون‌منطقی» و «برون‌منطقی»، و استتناج «تز»، «مفروضه‌ها»، «شواهد مؤید تز» و «استدلال‌های نظری» نشان‌‌ می‌دهد که‌ چگونه این مقاله، سه معیار مهم مقاله خوب پژوهشی‌ یعنی «اصالت و نوآوری، اثرگذاری و سودمندی» را‌ به شیو‌ه‌‌ای ایده‌آل داراست. نویسنده تلاش کرده است که با تلفیق این تجربه، با تجربه‌ای دیگر (ترجمه و آنالیز مقاله‌ شاخص «مدرنیته؛ پروژه ناتمام» اثر یورگن هابرماس)، معیارهایی مشترک برای نگارش مقالات علمی ارائه کند. نکته مهم دیگر، بهره‌گیری هوشمندانه هر دو مقاله از رشته‌های مختلف علوم انسانی (از جمله فلسفه، اقتصاد، هنر و جامعه‌شناسی) و نگاه میان‌رشته‌ای به موضوع مورد بررسی است.

کلیدواژه‌ها


آریائی‌نیا، مسعود (1379). نقد نظریه پایان تاریخ. مطالعات منطقه‌ای، 3، 208-189.
آزادی، اسماعیل (1381). سفرنامه‌ای از جنس فلسفه و تاریخ؛ گزارش سفرهابرماس به شیراز. گزارش گفت و گو، 26، 41-45.
جهانگرد، نسرین (1374 ). نقدی بر نظریه پایان تاریخ. اطلاعات سیاسی _ اقتصادی، 99 و 100، 69_66.
رحمانی زاده دهکردی، حمیدرضا (1393). معیارهائی برای نگارش علمی براساس (فهم، ترجمه و آنالیز) یک مقاله تأثیرگذار جهانی: مدرنیته، پروژه ناتمام. حکمت و فلسفه، 10(4)، 62-37.
غنی نژاد، موسی (1371). پایان تاریخ و آخرین انسان. اطلاعات سیاسی _ اقتصادی، شماره 63-64، 28-22.
فوکویاما، فرانسیس (1372). فرجام تاریخ و آخرین انسان (مترجم: علیرضا طیب). سیاست خارجی، 2و3، 384-367.
فوکویاما، فرانسیس (1393). پایان تاریخ و انسان واپسین (مترجم: عباس عربی و زهره عربی). تهران: سخنکده.
نبوی، عبدالامیر (1395). مطالعات میان‌رشته‌ای و تکثر روش‌شناختی؛ برخی ملاحظات و پیشنهادها. فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 8(2)، 74-57. http://www.dx.doi.org/10.22035/isih.2016.216
همایون مصباح، سیدحسین (1383). تحلیل و نقد نظریه پایان تاریخ. پژوهش‌های اجتماعی اسلامی، 47 و 48، 132-117.

Caldwell, C. (April 30, 2011). Review of “The origins of political order: From pre human times to the French revolution” by Francis Fukuyama. In: Financial Times, Retrieved from http://www.ft.com/intl/cms/s/2/bc6e983c-7125-11e0-acf5-00144feabdc0.html#axzz2DyPnEOgC

Fukuyama, F. (1989). The end of history. The National Interest, 15, 3–18. 

Fukuyama, F. (1989-1990). Reply to my critics. The National Interest, 18, 21-28.

Fukuyama, F.(1992). The end of history and the Last Man. Los Angeles: Avon books.

Glaser, E. (March 21, 2014). Bring back ideology: Fukuyama’s ‘end of history’ 25 years on. The Guardian, Francis Fukuyama Rereading, Retrieved from https://www.theguardian.com/books/2014/mar/21/bring-back-ideology-fukuyama-end-history-25-years-on

Kojève, A. (1980). Introduction to the reading of Hegel: Lectures on the phenomenology of spirit (J. H. Nicholas, Trans.). New York: Cornell University Press.

Kojève, A. (Nov 2, 2011). Internet encyclopedia of philosophy. Retrieved from http://www.iep.utm.edu/kojeve

Marcuse, H. (1972) Reason and revolution: Hegel and the rise of social theory, Atlantic Highlands. NJ: Humanities Press.

McInnes, N. (1972). Western Marxists. London: Alcove Press. 

Pinkard, T. (2000). Hegel: A biography. Cambridge: Cambridge University Press.