نوع مقاله: مقاله علمی ـ پژوهشی

نویسنده

استادیار روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، استان مرکزی، ایران

چکیده

گسترش بیماری‌ها موضوعی است که به‌ندرت مورد توجّه مطالعات روابط بین‌الملل قرار گرفته‌است. اکنون همه‌گیری کرونا، به‌عنوان منبع عمدهٔ نگرانی دولت‌ها، سیستم جهانی را در معرض شکنندگی قرار داده است. با این‌وجود، نظام بین‌الملل نشان داده‌ است که از تصمیم‌گیری قاطع در مورد این بحران اکراه دارد. این بی‌میلی از یک سو از این واقعیت سرچشمه می‌گیرد که شواهد علمی مربوط به ماهیت و حجم بسیاری از مسائل مربوط به آن همچنان مورد مناقشه است. از سوی دیگر، موضوع تعارض منافع امکان حصول اجماع جهانی را در این رابطه پیچیده‌تر کرده ‌است. یکی از راهکارهای ایجاد و تقویت همکاری‌های بین‌المللی استفاده از پتانسیل نهادهای بین‌المللی مثل سازمان بهداشت جهانی است، که از زمان تأسیس‌ اقدامات مؤثری را در توسعه و ارتقاء بهداشت و سلامت جهانی انجام داده است. سؤال قابل‌طرح این است که آیا عملکرد نظام بین‌المللی بهداشت تاکنون موفقیت‌آمیز بوده و چگونگی مواجههٔ آن با همه‌گیری کرونا قابل‌پذیرش است؟ نتیجه مقالهٔ حاضر نشان می‌دهد که با وجود توسعهٔ نظام بهداشت جهانی در سال‌های اخیر و موفقیت نسبی آن در مواجهه با بحران‌های بین‌المللی همچنان نیاز به ارتقاء نهادی و تقویت دیپلماسی بهداشت و سلامتی احساس می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

بیلس، جان؛و اسمیت، استیو (1383).جهانی‌شدن سیاست: روابط بین‌الملل در عصر نوین (مترجم: ابوالقاسم راه‌چمنی و دیگران). تهران: ابرار معاصر تهران.

دویچ، کارل؛ کیوهین، رابرت؛ نای،جوزف؛ و دیگران (1375).نظریه‌های روابط بین‌الملل (مترجم: وحید بزرگی). تهران: مؤسسه انتشارات جهاد دانشگاهی.

مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد – تهران (1399). سند توسعهٔ پایدار. برگرفته از http://www.unic-ir.org/index.php?option=com_content&view=article&layout=edit&id=1464&lang=fa

محمدی، مریم؛ غفاری، سمیه؛ و سهیلی، ثریا (1398). کتاب جامع بهداشت عمومی. تهران: دانشگاه علوم پزشکی تهران.

Davies, S., E. (2010). What contribution can International Relations make to the evolving global health agenda? Intarnational Affairs, 86(5), 1167-1190. doi.org/10.1111/j.1468-2346.2010.00934.x

Hackbarth, J. R. (2009). Soft power and smart power in Africa. Strategic Insights, 8(1).

Lakoff, A. (2010). Two regimes of global health. Humanity: An International Journal of Human Rights, Humanitarianism, and Development, 1(1), 59–79. doi:10.1353/hum.2010.0001

World Health Organization (2007). The world health report 2007: a safer future: global public health security in the 21st century, Reterived from https://www.who.int/whr/2007/whr07_en.pdf

Jeremy Y. (2005). Enter the fourth horseman: Health security and International Relations Theory. Whitehead Journal of Diplomacy and International Relations, 6(1), 193‒208.

Fidler, D. P. (May. 24, 2010). The challenges of global health governance. Council on Foreign Relations, Retrieved from https://www.cfr.org/report/challenges-global-health-governance

Davies, S. E. (Feb. 2020). The Coronavirus and trust in the process of international cooperation: A system under pressure. Ethics and International Affairs. Retrieved from https://www.ethicsandinternationalaffairs.org/2020/the-coronavirus-and-trust-in-the-process-of-international-cooperation-a-system-under-pressure/

Harari, Y. N. (Mar. 20, 2020). the world after Coronavirus. Financial Times. Reterieved from https://www.ft.com/content/19d90308-6858-11ea-a3c9-1fe6fedcca75

Attias, S.. (Apr. 13, 2020). Asian soft power grows in the Coronavirus era. BESA Center Perspectives, Retrieved from https://uscpublicdiplomacy.org/blog/asian-soft-power-grows-coronavirus-era

Oguzlu, T. (Apr 26, 2020). Transformation of soft power to sharp power in post-coronavirus age. Daily Sabah, Reterieved from https://www.dailysabah.com/opinion/op-ed/transformation-of-soft-power-to-sharp-power-in-post-coronavirus-age

Busby, J. (Apr. 28, 2020). What international relations tells us about COVID-19. E-International Realations, Retrieved from https://www.e-ir.info/2020/04/26/what-international-relations-tells-us-about-covid-19/