نوع مقاله : مقاله علمی ـ پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مدیریت دولتی، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه اقتصاد اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

چکیده

بودجه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای نظام خط‌مشی‌گذاری و خون حیاتی دولت، تأثیر بسیار زیادی در جهت‌دهی به اقدامات آتی کشور خواهد داشت. بودجه می‌تواند محرک اقتصاد دانش‌بنیان و عامل رشد و توسعهٔ زیست‌فناوری، به‌عنوان یکی از نوآوری‌های برتر قرن حاضر باشد. در مقالهٔ حاضر، یافتن مختصات و ویژگی‌های خط‌مشی بودجه‌ای مناسب برای توسعهٔ زیست‌فناوری در کشور مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله در ﭼﺎرﭼﻮب روﻳﻜﺮد ترکیبی و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‌تحلیل ﺗﻢ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺮای تعیین ویژگی‌ها، با خبرگان خط‌مشی‌گذاری، بودجه‌ریزی و زیست‌فناوری مصاحبه شده است.  در نهایت مؤلفه‌های خط‌مشی بودجه‌ای در قالب ۱۶ مقولهٔ اصلی استخراج شد که عبارت‌اند از: تقسیم‌کار ملی، اصلاح ساختار نهادی، تقویت ستاد توسعه زیست‌فناوری، اصلاح قوانین و مقررات، اصلاح قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان، ایجاد ثبات و پایداری در قوانین، اصلاح ساختار بودجهٔ کشور، تقویت نقش اهرمی بودجه، اصلاح روش‌های بودجه‌ریزی، بودجه‌ریزی عملیاتی، اصلاح بودجهٔ پژوهشی کشور، اصلاح مدل‌های تأمین مالی، اصلاح مرحله دستورگذاری، زیرساخت فناوری اطلاعات، رعایت اصول بودجه، نظارت بر هزینه‌کرد اعتبارات.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

یداللهی فارسی، جهانگیر؛ و کلاتهایی، زهرا (1390). رتبه‌بندی عوامل بومی مؤثر در انتخاب راهبرد تجاری‌سازی فناوری: مطالعه‌ی موردی صنعت زیست‌فناوری. اقتصاد و تجارت نوین. 27 و 28، 22-1.

Adler, R. G. (1985). Biotechnology development and transfer: Recommendations for an integrated policy. Rutgers Computer and Technology Law Journal, 11(2), 469-500.

Anderson, J. E. (1975). Public policy making. London: Thomas Nelson and Sons Limited.

Arundel, A. (2003). Biotechnology indicators and public policy. OECD Science, Technology and Industry Working Papers, 2003/05, OECD Publishing, Paris. doi: 10.1787/262776281580

Byerlee, D. & Fischer, K. (2002). Accessing Modern Science: Policy and Institutional Options for Agricultural Biotechnology in Developing Countries. WORLD DEVELOPMENT, 30(6), 931–948. doi:10.1016/s0305-750x(02)00013-x

Charles L. Cochran and Eloise F. Malone (2014). Public Policy: Perspectives and Choices (5th ed.). Lynne Reinner Publishers.

Chowdhary H. (2006). Outcome Budgeting: Moving beyond Rhetoric? Economic and Political Weekly, 41(25), 2515-2518. Retrieved from http://www.jstor.org/stable/4418368

Chung, C. (2013). Government, policy-making and the development of innovation system: The cases of Taiwanese pharmaceutical biotechnology policies (2000–2008). Research Policy, 42(5), 1053–1071. doi:10.1016/j.respol.2013.01.007

Colwell R. (2002), Fulfilling the promise of biotechnology. Biotechnology Advances, 20, 215-228. doi: 10.1016/s0734-9750(02)00011-3

De Chadarevian, S. (2011). The Making of an Entrepreneurial Science: Biotechnology in Britain. 1975–1995. ISIS, 102(4), 601–633. doi:10.1086/663596

D'Souza, E. (2001). Budgetary policy as process, Not Event. Economic and Political Weekly, 36(10), 806-808.

E. DaSilva (1998). Review: Biotechnology: developing countries and globalization. World Journal of Microbiology and Biotechnology, 14(4), 463–486. doi:10.1023/a:1008848617824

Easton, D. (1965). A framework for political analysis. Englewood Cliffs, N. J.:  Prentice Hall, Inc.

Easton, D. (1965). A framework for political analysis. Englewood Cliffs, N.J: Prentice-Hall.

Ernst & Young (2017).  Biotechnology Report 2017 Beyond borders staying the course. UK: Ernst & Young.

Ernst, Young & EuropaBio (2014). Biotechnology in Europe: the tax, finance and regulatory framework and global policy comparison. UK: Ernst & Young. doi:10.1089/ind.2014.1521

European Commission (2002). Life sciences and biotechnology-A strategy for Europe.  Luxembourg: European Commission.

Franck Le Deu, & Jorge Santos da Silva (2019). Biotech in Europe:A strong foundation forgrowth and innovation. McKinsey & Company.

Giesecke, S. (2000). The contrasting roles of government in the development of biotechnology industry in the US and Germany. Research Policy, 29(2), 205–223. doi:10.1016/s0048-7333(99)00061-x

Gilliatt, S. (1984). Public Policy Analysis and Conceptual Conservatism. Policy & Politics, 12(4), 345–368. doi:10.1332/030557384782596152

Heidenheimer, A. J., Heclo, H., & Adams, C.T. (1990) Comparative Public Policy: The Politics of Social Choice in America, Europe, and Japan (3rd Ed.), New York: St. Martin’s Press.

Hsu, Y.-G., Shyu, J. Z., & Tzeng, G.-H. (2005). Policy tools on the formation of new biotechnology firms in Taiwan. Technovation, 25(3), 281–292. doi:10.1016/s0166-4972(03)00078-6

Huang, J., Hu, R., Wang, Q., Keeley, J., & José Falck Zepeda. (2002). Agricultural Biotechnology Development, Policy and Impact in China. Economic and Political Weekly, 37(27), 2756-2761.

Jenkins, W. I. (1978). Policy analysis: A political and organizational perspective. Oxford: Martin Robertson.

Lee, K. and Mills, A. (1982). Policy Making and Planning in the Health Sector. London and Sydney: Croom Helm.

Meyers, Roy T., (1990). The Budget Resolution Should be Law. Public Budgeting and Finance. 10, 103-112. doi: 10.1111/1540-5850.00878

OECD (1982). Biotechnology: international trends and perspectives. Paris: OECD Publishing.

OECD (1996). Budgeting and Policy Making. SIGMA Papers، No.8، OECD Publishing، Paris. doi:10.1787/5kml6g6wccq0-en

OECD (1999). Policy Brief, Modern Biotechnology and the OECD. Paris: OECD Publishing.

OECD (2011). "biotechnology", in OECD Factbook 2011-2012: Economic, Environmental and Social Statistics, Paris: OECD Publishing. doi:10.1787/factbook-2011-71-en

OECD (2009). The Bioeconomy to 2030: Designing a Policy Agenda. Paris: OECD Publishing. doi:10.1787/9789264056886-en

Osmakova, A., Kirpichnikov, M., & Popov, V. (2018). Recent biotechnology developments and trends in the Russian Federation. New Biotechnology, 40, 76–81. doi:10.1016/j.nbt.2017.06.001

Redburn, S., & Posner, P. (2015). Portfolio Budgeting: How a New Approach to the Budget Could Yield Better Decisions. Brookings Institution.

Rose, R. (ed.), (1969). Policy Making in Britain: A Reader in Government. Macmillan and Co. Ltd.

Schiavo-Campo, S. (2007). The Budget and Its Coverage. In Shah, Anwar, Budgeting and Budgetary Institutions. World Bank Publications.

Schick, A. (1966). The Road to PPB: The Stages of Budget Reform. Public Administration Reveiw, 26(4), 243. doi:10.2307/973296

Schick, A. (1980). Budgetary Adaptations to Resource Scarcity. In C. H. Levine and I. Rubin (eds.), Fiscal Stress and Public Policy. Beverly Hills, Calif.: Sage.

Schick, A. (2006). Sustainable Budget Policy. OECD Journal on Budgeting, 5(1), 107–126. doi:10.1787/budget-v5-art5-en

Shah, A. (Ed.). (2007). Budgeting and Budgetary Institutions. Washington,D.C.: The World Bank. doi:10.1596/978-0-8213-6939-5

Stolzenberg, P., & Wampler, B. (2018). Participatory budgeting. In Handbook on Participatory Governance. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing. doi:10.4337/9781785364358.00020

Tylecote, A. (2019). Biotechnology as a new techno-economic paradigm that will help drive the world economy and mitigate climate change. Research Policy, 48(4), 858–868. doi:10.1016/j.respol.2018.10.001

United Nations (2018). Executive summary. World Economic and Social Survey (WESS), 1–7. doi:10.18356/67d4af44-en

Vlaisavljevic, V., Cabello Medina, C., & Van Looy, B. (2020). The role of policies and the contribution of cluster agency in the development of biotech open innovation ecosystem. Technological Forecasting and Social Change, 155, 119987. doi: 10.1016/j.techfore.2020.119987

Wampler, B. (2012). Participatory Budgeting: Core principles and Key Impacts. Journal of Delibrative Democracy, 8(2), 12. doi:10.16997/jdd.138

Wildavsky, A. (1992). Political implications of budgetary reform: A retrospective. Publich Administration Review, 52(6), 594-599. doi:10.2307/977170