نوع مقاله : مقاله علمی ـ پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی/ دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد. ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد. ایران

10.22035/isih.2021.374

چکیده

مناقشه درباره نظریه و نظریه‌پردازی در مدیریت آموزشی چالشی قدیمی‌و پابرجاست. با وجود ادعای بسیاری از متخصصان مبنی بر بین‌رشته‌ای و تلفیقی بودن حوزه مدیریت آموزشی کار بر روی مبانی معرفتی و شناسایی نوع و گونه بین‌رشته‌ای در مدیریت آموزشی که منجر به نظریه معتبر در این حوزه شود، بسیار تنک مایه بوده است. با در نظر گرفتن دو رویکرد کلان تک رشته و بین‌رشته‌ای در تولید علم، یکی از ملاحظات نظریه‌پردازی، توجه به رویکرد بین‌رشته‌ای از بعد تنوع گونه‌های تلفیقی و کارایی متفاوت هر گونه است. این مقاله با رویکرد تحلیلی - استنتاجی پس از شناسایی و معرفی معیارهای ارزیابی بین‌رشته‌ای‌ها در قالب سه گونه چندرشته‌ای‌ای، میان‌رشته‌ای و فرارشته‌ای و با تحلیل یک نمونه نظریه با عنوان «مدرسه به عنوان سیستم اجتماعی» در مدیریت آموزشی، به شناسایی وضعیت کنونی «نظریه‌پردازی» در مدیریت آموزشی پرداخته سپس روند طبیعی و ناگزیر آن در آینده را تبیین کرده است. یافته‌ها نشان داد که نظریه‌پردازی در مطالعات مدیریت آموزشی در وضعیت کنونی در آستانه گذر از رویکرد تک‌رشته‌ای و ورود به گونه چندرشته‌ای از رویکرد بین‌رشته‌ای است. در این صورت تحول در نظریه‌پردازی با گذر از گونه چندرشته‌ای‌ای به سوی گونه فرارشته‌ای قابل پیش‌بینی خواهد بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات