نوع مقاله : مقاله علمی ـ پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار اقتصاد، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)

2 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قشم

3 استادیار برنامه ریزی شهری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز

10.22035/isih.2022.4491.4464

چکیده

رشد و توسعه اقتصادی از جمله اهدافی است که هر اقتصادی دنبال می‌کند و دلیل این امر وجود منافع فراوانی است که رشد اقتصادی محقق می‌سازد. لذا در برنامه هفتم توسعه نیز به مانند سایر برنامه های قبلی بایستی به موضوع رشد و توسعه توجه شود در این توجه به مفهوم آمایش سرزمین و زیر بخش های دارای مزیت به مانند گردشگری توجه ویژه شود. گردشگری به عنوان چهارمین صنعت درآمدساز دنیا، دارای منافع اقتصادی و اجتماعی بالایی بوده که توسعه آن یکی از کم هزینه‌ترین روش‌های رشد اقتصادی در برنامه هفتم توسعه به شمار می‌آید. به همین سبب در این مقاله به بررسی اثر گردشگری خارجی بر رشد اقتصادی استان‌های ایران بصورت کلی و تفکیک 9 منطقه آمایش سرزمین پرداخته شد. تا در صورت اثر گذاری به عنوان یک زیر بخش مهم در برنامه هفتم پیشنهاد شود و امکان سیاست گذاری به تفکیک مناطق آمایش صورت پذیرد. برای دستیابی به این مهم از روش پنل دیتا و داده‌های فصلی جمع آوری شده از مرکز آمار ایران و سازمان میراث فرهنگی طی سال های ۱۳۸۹ الی ۱۳۹۵ بهره برده شد. نتایج حاکی از این بود که نگردشگری اثر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی استان های ایران دارد. که بیشترین اثر در مناطق 5 و 8 آمایش سرزمین و کمترین اثر در منطقه 6 آمایش سرزمین وجود دارد. لذا بایستی در برنامه هفتم به ایجاد ظرفیت در یک زیر بخش توجه ویژه شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

CAPTCHA Image