مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی2008-464117120241221Sociology in the face of cognitive sciences; An interdisciplinary reflectionجامعه‌شناسی در مواجهه با علوم شناختی؛ تأملی میان‌رشته‌ای53652010.22035/isih.2025.5256.5000FAلیلااردبیلیاستادیار انسان‌شناسی، گروه مطالعات علم و فناوری، پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایران0009-0007-2022-6751Journal Article20240706In today’s rapidly evolving academic landscape, the emergence of new sciences necessitates a reevaluation of classic theories and concepts through an interdisciplinary lens. One notable field making waves is cognitive science, which offers compelling theories and insights into the workings of the mind and cognitive processes. This has prompted scholars interested in the interplay between cognition and culture to critically assess the contributions of cognitive studies to our understanding of social and cultural phenomena. Among the disciplines affected are the social sciences, particularly sociology. Over the past few decades, sociologists have sought to revise their foundational concepts and theories in light of findings from cognitive science, especially those from cognitive psychologists and neuroscientists. This has led to the establishment of a new interdisciplinary field known as cognitive sociology. However, like any emerging discipline, cognitive sociology grapples with internal tensions stemming from differing perspectives. This article aims to explore the historical approaches and traditions within this nascent field using an analytical-descriptive method. It will demonstrate how adopting a balanced perspective between strong and weak interpretations of the relationship between culture and cognition can foster a productive and synergistic dialogue between sociology and cognitive sciences, ultimately enriching the field of cognitive sociology.امروزه با ظهور حوزه‌های جدید علم لزوم بازنگری آثار کلاسیک و به‌روزکردن نظریه‌های مطرح در صورت‌های کلاسیک علم و ایجاد یک حوزه میان‌رشته‌ای از هر زمان دیگر ضروری‌تر است. یکی از این عرصه‌های نوظهور، علوم شناختی است که با نظریه‌ها و مفاهیم تأمل‌برانگیزی که در زمینه مطالعات ذهن/شناخت مطرح کرده است، هر علمی که به موضوع ذهن و چرایی و چگونگی رفتار و عمل انسان‌ها علاقمند است را وادار می‌کند تا با دستاوردهای آن موضعی اتخاذ کند. از جمله این علوم، علوم اجتماعی به‌طور کل و جامعه/انسان‌شناسی به‌طور خاص است که در چند دهه اخیر اندیشمندان آن تلاش کرده‌اند تا با بازنگری مفاهیم اساسی و نظریه‌های خود در آیینه دستاوردهای علوم شناختی، به‌خصوص روانشناسی و عصب‌شناسی شناختی، طرح حوزه میان‌رشته‌ای جدیدی با عنوان جامعه‌شناسی شناختی را دربیندازند. البته مانند برخی علوم تازه تأسیسی که ریشه در آرای کلاسیک‌ها و چشم به دستاوردهای علوم جدیده دارد، گفتمان‌های متداول در جامعه‌شناسی شناختی نیز دچار کشمکش‌هایی از درون هستند. این مقاله سعی دارد تا با روشی تحلیلی-توصیفی نگاهی به تاریخچه رویکردها و سنت‌های این علم نوخاسته بیندازد و با شناسایی و معرفی گفتمان‌های مطرح در آن و مشخص کردن تنش‌های میان این گفتمان‌ها نشان دهد که چگونه می‌توان با پیش گرفتن مسیری میانه در بین دو خوانش تقلیل‌گرا و انزواگرا از رابطه بین فرهنگ و شناخت امکان گفت‌وگوی مؤثر و هم‌افزای جامعه‌شناسی و علوم شناختی را زیر عنوان جامعه‌شناسی شناختی فراهم آورد.https://www.isih.ir/article_520_cf67355a3333e6e143439161adc2d82e.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی2008-464117120241221Protests and A Grounded Theory analysis of hope for the futureاعتراضات و واکاوی داده‌بنیاد امید به آینده377651610.22035/isih.2025.5341.5055FAعزت الهمیرزائیاستادیار جامعه‌شناسی فرهنگی، گروه تعاون و رفاه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0009-0002-0678-0485Journal Article20240726This Article was conducted with an interdisciplinary approach, aiming to conceptualize the idea of hope for the future. The study used a qualitative methodology based on data-driven theory-building, employing in-depth interviews and theoretical sampling with 13 professors and experts in the fields of political sociology, social psychology, and social policy from Allameh Tabatabai University and the University of Tehran. After theoretical saturation, the interview texts were analyzed using MAXQDA10 qualitative data analysis software, employing open, axial, and selective coding methods. The results from open and axial coding led to the identification of 87 concepts and 15 core categories. Additionally, the selective coding revealed that the core category of the concept of Feelings of social instability and uncertain prospects is influenced by causal conditions (Disappointment with policies and social institutions; comparison and lack of hope in the political system’s achievements; public anger towards injustice; fragmentation of public opinion), as well as contextual conditions (Negative collective experiences of economic crises; age) and intervening conditions (individual, value, and social identity changes; identity formation through new media) leading to consequences such as: reevaluation of the meaning of life and the emergence of protest behavior. Strategies and measures to address these consequences, such as (adjusting expectations and demands with the capacities of the existing government; planning to manage public opinion; representation of unity between officials and the masses; representation of a faithful lifestyle; maintaining balance in domestic and foreign policies), are proposed from the perspective of academic elites.مقاله حاضر با رویکردی بین رشته‌ای و با هدف واکاوی مفهوم امید به آینده انجام شد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر نظریه‌‌پردازی داده‌‌محور بود که با به کارگیری تکنیک مصاحبه‌عمیق و نمونه‌گیری نظری با 13 نفر از اساتید و صاحبنظران رشته‌های جامعه‌شناسی سیاسی، روانشناسی اجتماعی و سیاستگذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی و تهران، مصاحبه شد. پس از اشباع نظری، متون مصاحبه از طریق نرم افزار تحلیل داده‌های کیفی MAXQDA10، با کدگذاری باز، محوری و انتخابی، تحلیل شدند. نتایج کدگذاری باز و محوری منجر به شناسایی 87 مفهوم و 15 مقوله محوری شد. همچنین نتایج کدگذاری گزینشی نشان داد که مقوله هسته مفهوم «احساس بی‌ثباتی اجتماعی و چشم‌انداز نامشخص» است که تحت تأثیر شرایط علّی (ناامیدی از سیاست‌ها و نهادهای اجتماعی؛ مقایسه‌گرایی و عدم امیدواری به دستاوردهای نظام سیاسی؛ خشم عمومی نسبت به بی‌عدالتی؛ از هم گسیختگی افکار عمومی) و در کنار شرایط زمینه‌ای (تجارب جمعی منفی از بحران‌های اقتصادی؛ سن) و مداخله‌گر (تغییرات هویتی فردی، ارزشی و اجتماعی؛ هویت‌سازی رسانه‌های نوین ارتباطی) منجر به بروز پیامدهای از قبیل: بازاندیشی در معنای زندگی و بروز رفتار اعتراضی خواهد شد؛ که راهبردها و تدابیری برای پاسخ به این پیامدها در قالب (متناسب‌سازی انتظارات و مطالبات با توانمندی‌های دولت مستقر ؛ برنامه‌ریزی در جهت مدیریت افکار عمومی؛ بازنمایی این همانی بین کارگزار با توده؛ بازنمایی زیست مؤمنانه؛ احساس تعادل در سیاست‌های داخلی و خارجی)، از منظر نخبگان علمی پیشنهاد می‌شود. https://www.isih.ir/article_516_f3f27a324736617f20abbf2ffd806f6d.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی2008-464117120241221Memory policymaking: Issues, disputes, and prioritiesسیاستگذاری حافظه؛ مسائل، مناقشات و اولویت‌ها7711252110.22035/isih.2025.5343.5056FAمحمدسعیدذکاییاستاد جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20240726Debates surrounding memory narratives have become a crucial component of politics, diplomacy, and the global cultural and political system, shaping part of the political and emotional economy of the contemporary world. The "memory turn" has correspondingly heightened attention to memory policymaking as the organization of collective memory by governments and political actors. This article, rooted in an interdisciplinary tradition, provides an overview of memory policy strategies and elaborates on the key concepts and components associated with this type of policymaking (particularly in the context of national calendars). It aims to propose a conceptual model for understanding the interactions between various levels and elements involved in this process. According to this model, memory regimes and their related policies are influenced by four levels: <br /><br />Supranational (Global Memory): Addressing international influences on collective memory.<br /><br />Macro (Structural and Historical Constraints): Examining overarching historical and systemic challenges.<br /><br />Meso (Cultural Variations and Divides): Considering regional or cultural diversities and tensions.<br /><br />Micro (Individual Interpretations and Choices): Focusing on personal agency and individual memory interpretations.<br /><br />The intersection of these levels determines the priorities and orientations of memory policymaking. Maintaining balance across these components can reduce memory-related tensions while fostering cultural dynamism and stronger cohesion.گفت‌وگو بر سر روایت‌های حافظه‌ای به مؤلفه مهمی برای سیاست، دیپلماسی و نظام فرهنگ و سیاست جهانی تبدیل شده و بخشی از اقتصاد سیاسی و عاطفی دنیای امروز را شکل می‌دهد. چرخش حافظه‌ای همچنین به تناسب توجه به سیاست حافظه را به مثابه سازماندهی خاطره جمعی توسط حاکمیت و کارگزاران سیاسی برجسته کرده است. مقاله حاضر در سنتی بین‌رشته‌ای، پس از ارائه شرحی از استراتژی‌های سیاست حافظه و تشریح مفاهیم و مؤلفه‌های کلیدی مرتبط با این نوع سیاستگذاری (به ویژه در تقویم ملی)، به‌دنبال ارائه مدلی مفهومی از تعامل سطوح و عناصر مختلف دخیل در این فرایند است. بر پایه این مدل رژیم‌های حافظه‌ای و سیاست‌های مرتبط با آن را باید متأثر از سطوح چهار گانه فراملی (حافظه جهانی)، کلان (ناظر به تنگناهای ساختاری و تاریخی)، میانی (تنوعات و شکاف‌های فرهنگی) و خرد (مرتبط با تفسیر و انتخاب‌های کنشگران فردی) دانست که در تلاقی با یکدیگر اولویت‌ها و جهت‌گیری سیاست حافظه را شکل می‌دهند. توازن در توجه به اجزاء فوق تضمین‌دهنده تنش‌های حافظه‌ای کمتر و پویایی و همبستگی‌های قوی‌تر فرهنگی است.https://www.isih.ir/article_521_07563a3fe3bbe7e3ba84431ad9d055af.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی2008-464117120241221Climate change communication; An interdisciplinary approach to understanding the climate crisisارتباطات تغییر اقلیم؛ رویکردی میان‌رشته‌ای برای فهم مسئله تغییرات اقلیمی11315451110.22035/isih.2025.5347.5058FAشیرین الساداتاحمدیکارشناس ارشد، علوم ارتباطات اجتماعی، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانفرزادغلامیاستادیار، علوم ارتباطات اجتماعی، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-0728-3889زهرهعلی خانیاستادیار، علوم ارتباطات اجتماعی، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20240629Climate change stands as one of the most critical environmental challenges of our time, with a global consensus on its significance. The complexity and multidimensional nature of this issue have led not only the natural sciences but also the humanities to engage with it. In other words, climate change can be regarded as one of the most prominent interdisciplinary subjects, requiring comprehensive analysis from the perspectives of various academic disciplines. Among the branches of the humanities, social sciences in general and communication studies in particular hold significant potential to contribute meaningfully to this discourse. The central question of this research is how communication studies can contribute to addressing the challenge of climate change. This study first examines the nature of climate change, its dimensions, and specifically climate justice. Subsequently, the role of communication and media in the context of climate change is discussed. A review of existing research in this field indicates that, in most developed countries, communication and media are widely recognized as key factors in both practical and academic engagements with climate change. However, in Iranian society, there has been no substantial attention to the relationship between media/communication and climate change at any level. Therefore, it is imperative to integrate climate communication into both academic research and practical applications.تغییرات اقلیمی یکی از مهم‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی عصر حاضر است که بر سر مسئله‌بودن آن، توافق جهانی وجود دارد. بر اساس این اجماع جهانی و با توجه به ماهیت گسترده، چندلایه و درهم‌تنیدهٔ این معضل، علوم طبیعی به‌تنهایی قادر به حل آن نخواهد بود و نیاز به نقش‌آفرینی علوم دیگر از جمله علوم انسانی نیز دیده می‌شود. یکی از شاخه‌های علوم انسانی که می‌تواند در این زمینه موثر واقع شود، علوم اجتماعی به معنای عام و علوم ارتباطات به معنای خاص آن است. مسئلهٔ این پژوهش آن است که مطالعات ارتباطی چگونه می‌تواند به‌عنوان یک حوزهٔ میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، به حل مسئلهٔ تغییرات اقلیمی کمک نماید. بدین منظور، در این پژوهش ابتدا چیستی مسئلهٔ تغییرات اقلیمی، ابعاد مختلف آن و به‌صورت خاص، بحث عدالت اقلیمی مورد توجه قرار گرفته است. سپس اهمیت و جایگاه ارتباطات و رسانه در مسئلهٔ تغییرات اقلیمی مورد بحث قرار گرفته است. رسانه‌ها به‌عنوان واسطه‌ای میان دانش علمی، سیاستگذاران و افکار عمومی، می‌توانند با طراحی موثر پیام‌های زیست‌محیطی، به‌ویژه از طریق چارچوب‌بندی، ادراک عمومی از مسئلهٔ تغییرات اقلیمی را شکل داده و سبب شوند شهروندان و سیاستگذاران این مسئله را به‌عنوان یک تهدید جدی تلقی کنند. در نتیجه، حل این معضل به مسئله‌ای دارای اولویت در مطالبات عمومی و دستورکار مسئولان مربوطه قرار خواهد گرفت و می‌تواند تسهیل‌گر کاهش سرعت تغییرات اقلیمی و پیامدهای ناشی از آن باشد. مرور تحقیقات انجام‌شده در این حوزه، بیانگر آن است که در اغلب کشورهای توسعه‌یافته، ارتباطات و رسانه‌ها هم در عرصه عمل و هم در عرصه تحقیقات، به‌عنوان یکی از عناصر مهم مسئلهٔ تغییرات اقلیمی مورد پذیرش قرار گرفته‌اند، اما در جامعهٔ ایران در هیچ سطحی، توجهی به نسبت رسانه‌ها و ارتباطات با تغییرات اقلیمی صورت نگرفته است. با توجه به نقش ایران در تولید گازهای گلخانه‌ای وشرایط سیاسی-اجتماعی ایران امروز، ضروری است این حوزهٔ نوپا بیش از پیش مورد توجه پژوهشگران علوم اجتماعی قرار گیرد.https://www.isih.ir/article_511_a760880003e7ddedfef56acb3b09697f.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی2008-464117120241221Beyond the biomedical paradigm; A phenomenological reading of the lived experience of irritable bowel syndrome (IBS)فراسوی پارادایم زیست‌پزشکی؛ خوانش پدیدارشناختی تجربه‌زیسته ابتلا به سندروم روده حساس15519751710.22035/isih.2025.5287.5016FAابراهیماخلاصیدانشیار جامعه‌شناسی گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانفاطمهرفیعیدانشآموخته کارشناسی ارشد مطالعات جوانان، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20240916Sensitive bowel syndrome is considered as one of the coaaaammon psychosomatic diseases in young and sometimes middle age groups, which has a psychological and simultaneously spiritual origin, while including physical symptoms and complications, especially in the digestive system. Considering paradigms, approaches, theories, and also, reviewing experimental studies conducted in the specialized field of sociology of mental illnesses, one confirms that factors and fields effective in the occurrence of sensitive bowel syndrome are beyond the absolute realm of clinical and psychiatric view and, conversely, shows its relevance to sociological and social psychological variables in different levels of social reality. The aim of this study is to discover the representative themes of the components and substrates related to the lived experience of irritable bowel syndrome (IBS) among 25 men and women aged 19-45 years referring to gastroenterology clinics located in Tehran. Data collection has been done through application of in-depth and semi-structured interview technique while data mining has been performed on the basis of Moustakas method - under descriptive phenomenology. "Pre-illness lived contexts", "persistent physical distress", "complexity of diagnosis and difficulty of palliation", "established social and communication limitations", and "psychological difficulties following the illness" are the five final themes discovered related to various aspects of the IBS disease lived experience among the study informants. The aforementioned themes are second-hand constructs that have been abstracted in the form of moving from the realm of the concrete to the realm of the abstract, as well as following the coding of the interview data, multiple readings of the data, and subsequent revisions and adjustments of the themes. Criticizing Hegemonic medicalized exposure to illness, reducing of the dimensions and angles of the disease to its objective and physical aspect, and subsequently, neglecting the pervasive social, cultural and economic conditions and hardships in the anxious society form the main points of the conclusion of the article.سندروم روده حساس به‌عنوان بیماری روان‌تنی واجد منشاء روحی‌روانی و همزمان، متضمن نمودهای گوناگون در دستگاه گوارش است. به‌موجب نظریه‌ها و مطالعات تجربی در جامعه‌شناسی بیماری‌های روانی، زمینه‌های مرتبط با عارضه سندروم روده حساس از مطلقِ قلمرو بالینی و روان‌پزشکی درمی‌گذرند و متقابلاً، بیماری با متغیرهای جامعه‌شناختی و روان‌شناختی اجتماعی در سطوح میانه و کلان واقعیت اجتماعی پیوند وثیق پیدا می‌کند. وجوه زندگینامه‌ای مبتلایان و رویدادهای تجربه‌شده از سوی آنان در جریان زندگی روزمره، مناسبات زناشویی و شغلی از تسهیل‌گرهای مهمِ ابتلا به بیماری هستند. هدف مطالعه کشف مضامین مرتبط با تجربه‌زیسته بیماری سندروم روده حساس در میان 44 نفر از زنان و مردان 19-45 سال مراجعه‌کننده به کلینک‌های گوارش واقع در شهر تهران است. گردآوری داده‌ها با استفاده از تکنیک مصاحبه عمیق و نیمه‌ساختاریافته و داده‌کاوی بر پایه روش کلایزی – ذیل پدیدارشناسی توصیفی – انجام گرفته است. «زمینه‌های زیست‌شده پیشابیماری»، «ستوه جسمانی پایدار»، «پیچیدگی تشخیص و سختی تسکین»، «محدودیت‌های اجتماعی و ارتباطی تثبیت‌شده» و «دشواری‌های روان‌شناختی پیرو بیماری» مضامین نهایی پنج‌گانه مرتبط با وجوه چندگانه تجربه‌زیسته بیماری سندروم روده حساس در میان آگاهی‌دهندگان مطالعه هستند. مضامین یادشده برساخته‌های دست دومی هستند که در قالب کدگذاری داده‌ها، خوانش چند‌باره داده‌ها، حرکت از عرصه امر انضمامی به ساحت امر انتزاعی و جرح‌و‌تعدیل‌های بعدی مضامین تجرید شده‌اند. نقد رویارویی پزشکی‌شده با بیماری، تقلیل حداکثری ابعاد بیماری به وجوه عینی و جسمانیِ مؤکد در مناسبات زیست‌پزشکی و متقابلاً، تغافل از مضیقه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادیِ فراگیر در «جامعه مضطرب» از مهم‌ترین محورهای سازنده نتیجه‌گیری مقاله هستند.https://www.isih.ir/article_517_38913e1d6a7b94cb0f55994f679f5956.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی2008-464117120241221Theoretical considerations on interdisciplinarity of science and diplomacy; Basic model, goals, and its issues in 21st centuryملاحظاتی نظری از میان‌رشتگی علم و دیپلماسی؛ الگواره اولیه، اهداف و مسائل آن در قرن بیست‌ویکم19923052310.22035/isih.2025.5351.5061FAحسنجباری نصیراستادیار روابط بین‌الملل، پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایران0000-0003-3181-6101Journal Article20241009Diplomacy, the art of managing communication building and interactions, can be traced back to the earliest human social ecosystem. Complex challenges, along with fundamental changes in the nature of international relations, economics, and technology, with the agency of science and technology, have led to the development of a type of science-based interactions and communications known as science diplomacy. Understanding the paradigm of scientific diplomacy and its significance as an interdisciplinary research, this paper based on theoretical considerations, demonstrates an explanation of the theoretical approach of the Royal Society of Great Britain and the American Association for the Advancement of Science is presented in the form of three pillars: "Science in Diplomacy", "Science for Diplomacy", and "Diplomacy for Science". The paper aims to display ambiguity of the three pillars and its incapacity to include the emergence and increasing role of a large number of national actors and multinational corporations and technology giants, as well as the significant and vital development and progress in the field of artificial intelligence (AI) outside the control of national governments and international organizations, and other similar cases. Explaining science diplomacy in a complex and disrupted era in various fields, this article shows that this theoretical approach and other complementary theoretical approaches, such as the theoretical approach of Gluckman et al., lack serious explanation in the field of the mentioned missions, indicating the necessity for the development of the approaches and explanatory reform. To elaborate the theoretical conceptualization of science diplomacy, this research studies the significance, objectives and reasons of SD within a descriptive methodology.دیپلماسی اساساً به روابط و تعاملات ارتباطی مرتبط است و این امر از اولین زیست‌بوم انسان اجتماعی قابل ردیابی است. چالش‌های پیچیده در کنار تغییرات بنیادین در ماهیت روابط بین‌الملل، اقتصاد و تکنولوژی با عاملیت علم و فناوری موجب گسترش نوعی از تعاملات و ارتباطات علم‌پایه شده که از آن به دیپلماسی علمی یاد می‌شود. در این مقاله، با درک الگواره و اهمیت دیپلماسی علمی به‌عنوان پژوهشی میان‌رشته‌ای، تبیینی از رویکرد نظری انجمن سلطنتی بریتانیا و انجمن امریکایی برای پیشرفت علم در قالب سه رکن «علم در دیپلماسی»، «علم برای دیپلماسی» و «دیپلماسی برای علم» با ملاحظاتی نظری ارائه می‌شود. عدم وضوح ارکان سه‌گانه، ظهور و افزایش نقش تعداد زیادی از بازیگران ملی و شرکت‌های چندملیتی و غول‌های فناوری، همچنین توسعه و پیشرفت قابل‌توجه و حیاتی در حوزه هوش مصنوعی (AI) خارج از کنترل دولت‌های ملی و سازمان‌های بین‌المللی و موارد مشابه دیگر، اساساً در این رویکرد نظری و سه‌گانه آن، در نظر گرفته نشده‌اند. تبیین دیپلماسی علمی در عصر پیچیده و دارای اختلال در حوزه‌های گوناگون، در این مقاله نشان می‌دهد، این رویکرد نظری و رویکردهای مکمل نظری دیگر همچون رویکرد نظری گلوکمن و همکاران، فاقد تبیین جدی در حوزه مأموریت‌های ذکر شده و نیازمند اصلاح رویکردی و تبیینی هستند. برای کمک به تبیین هر چه بیشتر ملاحظات نظری دیپلماسی علمی، دلایل و اهداف آن با استناد به مطالعات کتابخانه‌ای با رویکردی توصیفی مورد بررسی قرار می‌گیرند.https://www.isih.ir/article_523_2bb232c0b13c774965ef8558f0fbd615.pdf