مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622The interdisciplinary concept of strategic foresight in the trans-disciplinary of futures studies: what is it and why does it matter?چیستی و چرایی مفهوم میانرشتهای آیندهنگاری راهبردی در فرارشتۀ آیندهپژوهی12425810.22631/isih.2017.258FAمسلمشیروانی ناغانیدانشجوی دکترای آیندهپژوهی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایرانمحمد رحیمعیوضیاستاد جامعه‌شناسی سیاسی، گروه آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانحاکمقاسمیدانشیار علوم سیاسی، گروه آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایرانJournal Article20161114The emergence of the trans-disciplinary of futures studies after World War II put aside prophet-like fortune-telling and predictions. This trans-disciplinary, having undergone ups and downs during the recent decades, always tried to provide some scientific propositions about the future. Among these, different approaches and concepts were proposed in the field of futures studies, and each despite commonalities has specific futures and distinctions. One of these most important concepts is the concept of strategic foresight. This paper aims at exploring the quiddity of this concept. First, the significance and position of the strategic foresight in futures studies was defined and delineated, and then the interdisciplinary identity of this concept and its epistemological basis were analyzed. The findings indicated that strategic foresight as an interdisciplinary is progressing, and unlike some other, approaches of futures studies were not associated with failure and decline. This interdisciplinary benefits from some kind of inter-paradigm rationality, and consistent with its features it can be highly efficient in different contexts of long-term planning of the country, especially in economy. Finally, some suggestions were made to pay more attention to and apply strategic foresight in the country.ظهور فرارشتۀ آیندهپژوهی پس از جنگ جهانی دوم، سبب کنار نهاده شدن غیب‌گویی و پیش‌گویی‌های پیامبرگونه شد. این فرارشته با وجود فرازوفرودهای گوناگون در طول دهه‌های اخیر، همواره سعی در ارائه گزاره‌هایی علمی درباره آینده داشته است. در این میان، رویکردها و مفاهیم مختلفی در عرصه آیندهپژوهی تولید شده است که هریک با وجود برخی نقاط مشترک، دارای ویژگی‌ها و ممیزه‌هایی هستند. یکی از مهم‌ترین این مفاهیم، آیندهنگاری راهبردی است. این مقاله در پی بررسی چیستی و چرایی این مفهوم است. در این راستا ابتدا به تعریف و تعیین جایگاه آیندهنگاری راهبردی در آیندهپژوهی پرداخته شده و سپس ماهیت میانرشتهای این مفهوم و مبانی معرفت‌شناسی آن، مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفته است. یافته‌های این مقاله نشان می‌دهند که آیندهنگاری راهبردی به‌عنوان یک میان‌رشته به مسیر روبه‌رشد خود ادامه میدهد و برخلاف برخی دیگر از رویکردهای آیندهپژوهی با شکست و افول روبه‌رو نشده است. این میان‌رشته از نوعی عقلانیت درون‌پارادایمی برخوردار است و متناسب با ویژگی‌هایی که دارد، می‌تواند در زمینه‌‌های مختلف برنامه‌ریزی بلندمدت کشور، به‌ویژه در حوزه‌های اقتصادی، بسیار رهگشا و کارساز باشد. در پایان مقاله، پیشنهادهایی در راستای توجه و به‌کارگیری هرچه بیشتر آیندهنگاری راهبردی در کشور ارائه شده است.https://www.isih.ir/article_258_502e4a16930e414107ee22b6198c578f.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622Prerequisites and Mechanism of Interdisciplinary Curriculum in University: Strengthening Future Studies for Substantiating the Comprehensive Epistemeپیش‌نیازها و سازوکار برنامه درسی میانرشتهای دانشگاهی برای تقویت آیندهپژوهی در راستای تحقق معرفت جامع254125910.22631/isih.2017.1937.2480FAمهدیسبحانی نژاددانشیار علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانسولمازنورآبادیاستادیار علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانJournal Article20161119The purpose of this study is to explain the prerequisites and mechanism of interdisciplinary curriculum in order to realize comprehensive episteme. The research method in this article is analytical-deductive. Two important questions are going to be answered: "1) What are the prerequisites for interdisciplinary curriculum? 2) What is the mechanism for substantiation in the acquired episteme through interdisciplinary curriculum in higher education?" According to the findings, the most important prerequisite for interdisciplinary curriculum is understanding the importance of interdisciplinarity in learner's self-directing. It is necessary for relevant practitioners to realize that the division of subjects into separate syllabus makes it difficult to connect the concept. The current discipline-based curriculum does not provide learners to develop higher cognitive skills, which neglects dimensions of insight and skills of learning. Also, since comprehensive episteme is learning that includes cognition, insight, and skill,the academic curriculum must be conducive so that learners can reach all aspects of comprehensive episteme. The mechanism of interdisciplinary curriculum is to provide opportunity for discussion and thinking. It is also a means for professors to become acquainted with new teaching methods, make assessment of local and national needs, consider the results within the curriculum content and finally apply an appropriate evaluation method. By using interdisciplinary curriculum, it is possible to realize the comprehensive episteme of the university's prominent goals.هدف پژوهش حاضر، تبیین پیش‌نیازها و سازوکار برنامه درسی میانرشتهای دانشگاهی به‌منظور تحقق معرفت جامع است. روش پژوهش این مقاله، توصیفی‌ـ‌تحلیلی و استنتاجی بوده و در پی پاسخ به دو پرسش است؛ 1. پیش‌نیازهای برنامه درسی میانرشتهای دانشگاهی چیست؟ 2. سازوکار تحقق معرفت جامع حاصل از برنامه درسی میانرشتهای در آموزش عالی، چگونه است؟ یافته‌ها نشان داد که «عمده‌ترین پیش‌نیاز برنامه درسی میانرشتهای دانشگاهی، درک اهمیت میانرشتهای در راستای خودرهبرسازی یادگیرنده است». لازم است دست‌اندرکاران این حوزه دریابند که تقسیم موضوع‌ها به مواد درسی مجزا، برقراری ارتباط میان مفاهیم را دشوار می‌کند. رویکرد موضوع‌محور کنونی، سبب پرورش نیافتن مهارت‌های فکری سطح بالا و نیز بی‌توجهی به ابعاد بینشی و مهارتی یادگیری می‌شود. همچنین ازآنجاکه منظور از معرفت جامع، نوعی یادگیری است که دربردارندۀ همزمان شناخت، بینش و مهارت باشد، بنابراین، برنامه درسی دانشگاهی باید به‌گونه‌ای باشد که فراگیران بتوانند به همۀ ابعاد معرفت جامع دست یابند. سازوکار میانرشتهای، درصدد فراهم کردن فرصت بحث و تفکر، آشنا کردن استادان با رویکردهای نوین تدریس، سنجش نیاز‌های محلی و ملی و مشاهده نتایج در محتوای برنامه درسی، و به‌کارگیری روش مناسب ارزشیابی از برنامه‌های درسی است. با بهرهمندی از برنامه درسی میانرشتهای می‌توان به تحقق معرفت جامع که هدف والای دانشگاه است، کمک کرد.https://www.isih.ir/article_259_cfa0860e83a4c3a763a7e62d825349f7.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622Geographical Information System in Iran’s Archaeological Researches; History, Trends and Problemsسیستم اطلاعات جغرافیایی در پژوهش‌های باستانشناسی ایران؛ پیشینه، روند و مشکلات436523710.22631/isih.2017.1616.2248FAمحمودحیدریاناستادیار باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانحمیدرضاقربانیاستادیار باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکده هنر، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانحسنعلیعرباستادیار باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشگاه هنر شیراز، شیراز، ایرانشهرامپارسهدانشآموخته کارشناسی ارشد باستانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانJournal Article20160305Geographical information system (GIS) technology has a variety of facilities and programs based on software features and functionalities. It has been increasingly used within archaeological research contexts over the last 30 years. The widespread use of this system in archaeology is a product of the proliferation and availability of geographic software programs, advances in computer technology and, abundance of spatial data in archaeology. Iranian archaeology is not an exception to this rule. In recent years many researches and thesis have appropriately used these tools in their studies. This study reviews the necessity of using spatial theories in archaeology and review the application of this system in Iranian archaeology. After reviewing applied activities based on this systems in landscape studies and intra-site applications in Iran , it was clear that archaeologists have not completely identified the capabilities and features of this system. Absence of legitimate uses by geography graduates assisting in archaeological studies are the most important difficulties in the way of GIS in Iranian archaeology. However, other factors such as difficulty of spatial models suitable for all objects and various forms from excavations; the lack of database updates; length of archaeological interpretations of excavations for printing; a great variety of objects, concepts and specific functions; mapping and image analysis; cultural and regional diversity; chronology and historical context; financial deterrents; the lack of consensus among the Iranian archaeologists and so on affect this matter as well. فناوری سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) بالغ بر 30 سال است که برای مطالعات باستانشناسی به‌کار می‌رود و به‌طور فزاینده‌ای درحال گسترش است. گسترش استفاده از این سیستم در باستانشناسی، نتیجه تکثیر و دردسترس بودن برنامه‌های نرم‌افزاری جغرافیایی، پیشرفت در فناوری رایانه و فراوان بودن داده‌های مکانی در زمینه باستانشناسی است. باستانشناسی ایران نیز از این قاعده مستثنا نبوده و در سال‌های اخیر بررسی‌ها و پایان‌نامه‌های زیادی بخشی از مطالعات خود را به این مقوله اختصاص داده‌اند. این مقاله با مروری بر ضرورت استفاده از نظریه‌های مکانی در باستانشناسی، به بررسی و نقد کاربرد این سیستم در باستانشناسی ایران می‌پردازد. پس از بررسی فعالیت‌های انجام‌شده مبتنی‌بر این سیستم در ایران که در دو حوزه چشمانداز و درون‌محوطه‌ای انجام شده است، مشخص شد که عدم آشنایی کامل باستان‌شناسان با قابلیت‌ها و امکانات این سیستم و توجیه نشدن کاربران آشنا با این سیستم که از دانش‌آموختگان رشته‌های جغرافیا بوده و درصدد کمک به باستان‌شناسان برآمده‌اند، ازجمله مهم‌ترین مشکلات بر سر راه کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی در باستانشناسی ایران است؛ هرچند می‌توان عوامل دیگری چون دشواری ساخت مدل مکانی برای تمامی اشیا و شکل‌های متنوع به‌دست‌آمده از کاوش، به‌روزرسانی نشدن بانک‌های اطلاعاتی به‌دلیل طولانی بودن روند تفسیرهای باستانشناسی از کاوش تا آماده شدن برای چاپ، پیچیدگی مشاهده‌های باستانشناسی، تنوع زیاد ابزارها، مفاهیم و کارکردهای خاص، نقشه‌کشی و تجزیه‌و‌تحلیل تصویر، تنوع فرهنگی و منطقه‌ای، گاه‌نگاری و چارچوب‌های تاریخی، هزینه‌بر بودن و نبودن توافق در بین باستان‌شناسان ایرانی را نیز در این امر دخیل دانست.https://www.isih.ir/article_237_539fd53b59e3bb12d203f45a912eeaf2.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622Implications for the Purpose of Scholarship in Social Science in Light of Critical Realismاهداف دانش‌پژوهی در علوم اجتماعی با نظر به دیدگاه رئالیسم انتقادی؛ نگاهی میانرشتهای679126010.22631/isih.2017.1417FAافسانهزارعی دهباغیدکترای فلسفه تعلیم‌و‌تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانسعید ضرغامی همراهضرغامی همراهدانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، گروه فلسفه تعلیم‌و‌تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانیحییقائدیدانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، گروه فلسفه تعلیم‌و‌تربیت. دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانخسروباقری نوع پرستاستاد مبانی فلسفی اجتماعی، گروه مبانی فلسفی اجتماعی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20150819The aim of this description-inductive study, is to draw forth implications for the purposes of scholarship in the social science based on critical realism with an emphasis on interdisciplinary studies. Critical realism, from an epistemological insight, is seen as the basis for scholarship references (teaching, research, application and integration) in social science. The results of this research indicate that critical realism, with its emphasis on mind-independent reality and the nature of the criticism of knowledge, focuses on an emancipator training in social science. In research, critical realism stresses philosophy and philosophical self-awareness. Therefore, social science researchers understand the hidden assumptions and outright lies in their own research better. In the field of integration, the emphasis is on understanding the reality on a large scale. Therefore, it recognizes the interdisciplinary science of knowledge and welcomes every science that can better explain and interpret the complex layers of reality. Thus, critical realism, in practice, has the potential to solve social problems thru its perspective on the science of integration. The reason for this is theorizing far from narrow-mindedness while, at the same time, in harmony with the critical realism. This is due to its critical nature which brings knowledge closer to practice.هدف پژوهش حاضر، ترسیم پیشنهادهایی برای اهداف دانش‌پژوهی در علوم اجتماعی بر مبنای رئالیسم انتقادی و با نگاهی میانرشتهای است که با روش توصیفی‌ـ‌استنتاجی انجام شده است. رئالیسم انتقادی با بینشی شناخت‌شناسانه به‌عنوان مبنایی درنظر گرفته می‌شود که پیشنهادهایی برای دانش‌پژوهی (آموزش، پژوهش، تلفیق و کاربرد) در علوم اجتماعی خواهد داشت. نتایج پژوهش نشان میدهد که رئالیسم انتقادی با تأکیدی که بر واقعیت‌های مستقل از ذهن و خاصیت انتقادپذیری دانش دارد، بر آموزشی رهاساز در علوم اجتماعی تأکید می‌کند. در حوزه پژوهش، رئالیسم انتقادی بر فلسفه و خودآگاهی فلسفی تأکید می‌کند و درنتیجه پژوهشگر علوم اجتماعی مفروضات پنهان و آشکار در پژوهش خود را بهتر فهم می‌کند. در عرصه تلفیق نیز تأکید بر فهم واقعیت در ابعاد گسترده است. این عرصه، عامل پیشرفت علوم را به‌اشتراک‌گذاری دانش در قلمروی وسیع می‌داند؛ ازاین‌رو علوم میانرشتهای را به‌رسمیت شناخته و از هر دانشی که قادر به تبیین بهتر لایه‌های پیچیده واقعیت باشد، استقبال می‌کند و سرانجام، در عرصه کاربرد، رئالیسم انتقادی توان بالقوه‌ای در کاربرد دانش با توجه به تلفیق علوم در حل مسائل اجتماعی دارد. دلیل این امر، نظریه‌پردازی به‌دور از تنگ‌نظری و درعین‌حال منطبق با واقعیت رئالیسم انتقادی است که با مؤلفه انتقادی بودن، دانش را به عرصه عمل نزدیک‌تر کرده است.https://www.isih.ir/article_260_a4f23670e1833f3fdb077ca70bbd5d66.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622The Future of Science and Education in the Thought of Seyed Hossein Nasr; An Interdisciplinary Look Towards Process of Rebuilding Knowledge Within the Framework of the Traditionalismآینده علم و آموزش در اندیشه سید حسین نصر؛ نگاهی میانرشتهای به فرایند بازسازی معرفت در چارچوب اندیشه سنت‌گرایی9310926110.22631/isih.2017.2095.2605FAرضاماحوزیعضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تهران، ایرانمسعوداعتصامیدانشجوی دکترای اندیشه سیاسی، پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تهران، ایرانJournal Article20161018From the perspective of the new world through criticism, education & cultural manifestation, traditionalism as a strong intellectual current in the contemporary world wants to make new order in the field of culture ,science ,& education. .In the recent decade this current, which is based on a philosophical & mystic tradition, has, found its role in the minds of many different countries & cultures. Accordingly, the educational and scientific programs related to the contemporary traditionalism which is influenced by ideas of Seyed Hossein Nasr in Iran have been valid. This paper reviews the critics of thought, especially Seyed Hossein Nasr. The content & structure of modern science and scientific system corresponding to the alternative proposal are discussed in an interdisciplinary approach. Thus on the one hand, responding to the interdisciplinary approach of traditionalisms in contemporary world and on the other hand, alternatively returning to metaphysic tradition and not just the past, provides opportunity to understand the whole system of thought that includes the sciences such as philosophy, theology, mystic, history, psychology , art, politics and the Exacts science . In this article we will try to look at the future of science according to the critical view of Seyed Hossein Nasr towards scientific system. This approach argues that this scientific system is rooted in metaphysics an inversion of modern era.سنت‌گرایی به‌عنوان یکی از جریان‌های نیرومند فکری دنیای معاصر، از طریق نقد نشانه‌های دنیای جدید و نظام آموزشی و فرهنگی آن، خواهان ایجاد نظم جدیدی در عرصه فرهنگ، علم، و آموزش است. این جریان، به پشتوانه بهرهمندی از یک سنت فکری فلسفی و عرفانی، توانسته است در دهه‌های اخیر ذهن‌های بسیاری را در کشورها و فرهنگ‌های مختلف متوجه خود کند. بر این اساس، بررسی برنامه‌های آموزشی و علمی موردنظر جریان سنت‌گرایی معاصر ــ که در ایران بیش از هرکسی خود را مدیون اندیشه‌های سید حسین نصر می‌داند ــ امری موجه است. در این مقاله تلاش می‌شود با توجه به نقدهای این جریان فکری، به‌ویژه سید حسین نصر، به محتوا و ساختار علوم جدید و نظام علمی هم‌سو با آن، پیشنهادهای جایگزین در رویکردی میانرشتهای به بحث گذاشته شود. ازاین‌رو به‌کمک نگاه میانرشتهای سنت‌گرایان در نقد دنیای معاصر ازیک‌سو و پیشنهاد جایگزین آن‌ها مبنی‌بر بازگشت به متافیزیک سنت و نه‌تنها دنیای گذشته از سوی دیگر، مجالی برای فهم کلیت این نظام اندیشگی ــ که همزمان از دانش‌هایی چون فلسفه، الهیات، عرفان، تاریخ، روان‌شناسی، هنر، سیاست و علوم دقیقه برخوردار است ــ فراهم می‌شود. در هر دو وجه، سنت‌گرایان، فهم درست و دقیق متافیزیک سنت را، شرط هرگونه داوری و قضاوت درباره ضعف‌ها و تاریکی‌های عصر مدرن و ضرورت گذر از آن طرح کرده‌اند. در این نوشتار تلاش می‌کنیم آینده نظام علم را برمبنای نگاه انتقادی سید حسین نصر به نظام علمی موجود که در متافیزیک وارونه عصر مدرن ریشه دارد، معرفی و بررسی کنیم.https://www.isih.ir/article_261_b1a59b315fc9a3002ce38bbe070ec3f5.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622Identity: A Heritage from the Past or a Choice for the Future?هویت: میراثی از گذشته یا انتخابی برای آینده؟11112326210.22631/isih.2017.2155.2647FAناصرالدین علیتقویاناستادیار فلسفه آموزش، عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تهران، ایرانJournal Article20161025Is identity a heritage inherited from the past or a choice for the future? In this question, the concept of ‘time’ is presupposed. Thus, my point of departure is analyzing the concept of time. Then the relation between the concept of time and social theory will be examined to maintain that ‘sociology’ is the science of ‘space’ rather than the science of ‘time. ‘History’, however, is the science of ‘time’ which, in its Hegelian version, has a strong connection with the paradigm of the ‘philosophy of consciousnesses’. This paradigm would not allow sociology to be established, because sociology is the theory of action rather than the theory of consciousness. For this very reason, the establishment of sociology in the late nineteenth century was contemporaneous with the crisis of the philosophy of consciousness. The focal point of this crisis was the concept of ‘subject’, which itself was both the base of modern philosophy and the focus of modern society. But Marx, Nietzsche, Freud and Romanticist Movement radically criticized the concept of ‘subject’ and thus brought about crisis for modern society. The establishment of sociology was a response to such a crisis. It was a turning point by which we became aware of the heaviness and harmfulness of ‘tempocentrism’ and instead point to the usefulness of ‘topocentrism’. After this theoretical discussion, some problems of tempocentristic approach to ‘identity’ in Iranian social science will be referred to show how this approach is laden with the past, and therefore, unable to regard the future. The Iranian social science’s inability to develop an ‘action theory’ seems to be rooted in its tempocentrism. In order to find a way out of this dead-end and open some new horizons in the sphere of theory and practice, the Iranian sociology need to throw down the approach to identity ‘as a heritage from the past’ and adopt it ‘as a choice for the future’. Finally, I will discuss ‘rational identity’ and its relation to social science.آیا هویت میراثی به‌جای‌مانده از گذشته است یا انتخابی برای آینده؟ در این پرسش، مفهوم «زمان» پیش‌فرض گرفته شده است. ازاین‌رو، تحلیل مفهوم زمان نقطۀ عزیمت ماست. زان پس به بررسی نسبت مفهوم زمان با نظریۀ اجتماعی می‌پردازیم و برمی‌نهیم که جامعه‌شناسی نه علم «زمان» بلکه علم «مکان» است. علم «زمان» اما «تاریخ» است که در روایت هگلی‌اش نسبتی وثیق با پارادایم فلسفۀ آگاهی دارد. این پارادایم، اجازۀ تأسیس جامعه‌شناسی را نمی‌داد چرا که جامعه‌شناسی نظریۀ کنش است نه نظریۀ آگاهی. از همین رو، تأسیس جامعه‌شناسی در پایانه‌های سدۀ نوزدهم اروپایی مقارن است با بحران فلسفۀ آگاهی. کانون این بحران نیز مفهوم «سوژه» بود، سوژه‌ای که خود هم بنیاد فلسفۀ آگاهی مدرن بود و هم کانون جامعۀ مدرن. اما مارکس، نیچه و فروید طومار سوژه را درهم پیچیدند و بدین سان جامعۀ مدرن را به بحران درانداختند. تأسیس جامعه‌شناسی پاسخی بود به این بحران. این تأسیس چرخش‌گاهی است که در آن از گران‌باری و زیان‌باری «تمپوسنتریسم» آگاه گشتیم و بر سودمندی «توپوسنتریسم» انگشت نهادیم. پس از این بحث نظری، به برخی از نارسایی‌های تلقی زمان‌محور از «هویت» در علوم اجتماعی ایران اشاره می‌کنیم و نشان می‌دهیم که چگونه این نارسایی‌ها گرانبار از گذشته است و ازاین‌رو ناتوان از نگریستن به آینده. ریشۀ ناتوانی جامعه‌شناسی ایرانی در پردازش «نظریۀ کنش» را نیز در همین نارسایی‌ها جست‌وجو می‌کنیم. جامعه‌شناسی ایرانی برای برون‌رفت از این بن‌بست و گشودن افق‌هایی نو در سپهر نظریه و عمل اجتماعی، چاره‌ای جز دست شستن از تلقی هویت «به‌سان میراثی از گذشته»، و برگرفتن آن همچون «انتخابی برای آینده» ندارد. سرآخر درباره مفهومی از هویت «بخردانه» و نسبت آن با علوم اجتماعی سخن می‌گوییم. افزون بر اینها، وجه میان‌رشتگی این مقاله در بررسی نسبت علومی همچون جامعه‌شناسی و تاریخ در چشم‌اندازی فلسفی بر زمینه تحلیل مفهوم‌های زمان و مکان توضیح داده می‌شود.https://www.isih.ir/article_262_36660e59856b4de58a219bcf4e27eba3.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-46419320170622A multidisciplinary approach to the diplomacy role in science and technology development policy: Iran as a case Studرویکردی میانرشتهای به نقش دیپلماسی در سیاستگذاری علم و فنّاوری در ایران12514826310.22631/isih.2017.2592.2992FAمریمصنیع اجلالدکتری روابط بین‌الملل، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایرانJournal Article20161009Based on chaos theory in today networked and interconnected world there are many driving forces which are shaping science and technology policy making (STP). It is essential to have multidisciplinary approach for understanding the relationship among diverse driving forces. The focus of this paper is studying the role of international political relations and diplomacy on science and technology development in Iran. Iran proactive engagement in this new international networked system relied on smart interactive strategies and diplomacy in global sphere to facilitate science and technology development locally. Conceptually the theoretical framework of this paper has been based on Manuel Castells Networked Society theory and Immanuel Wallerstein theory of world system. The method of gathering and analyzing data is document studies. <br />Keyword: Smart Interactions, Science and Technology policy, Science and Technology Developemt International networked System.مطابق با نظریه پیچیدگی در جهان شبکه‌ای و به‌هم پیوسته کنونی پیشران‌های متعددی در سیاستگذاری در توسعه علم و فنّاوری تأثیرگذارند. فهم روابط و چگونگی تأثیرگذاری این پیشران‌ها مستلزم به‌کارگیری رویکردی میانرشتهای است. بنابر این رویکرد، در این مقاله موضوع توسعه علم و فنّاوری در حوزه سیاستگذاری در فضای تعاملات سیاسی بین‌المللی بررسی می‌شود. دستیابی به جایگاه نخست علم و فنّاوری در منطقه جنوب غرب آسیا و نیز دستیابی به جایگاهی شایسته در جهان، نیازمند شناخت میان‌رشته‌ایِ کارکردها و تعامل میان کنشگران حوزه علم و فنّاوری از یکسو، و نظام دیپلماسی از سوی دیگر است. بر همین اساس، هدف اصلی این مقاله تبیین چگونگی تأثیرگذاری تعاملات سیاسی بین‌المللی و نظام دیپلماسی بر سیاست‌های مرتبط با توسعه علم و فنّاوری در جمهوری اسلامی ایران است. اتخاذ راهبرد تعامل هوشمندانه مبتنی بر دیپلماسی فعال برای حضور در نظام شبکه‌ای بین‌الملل راه دستیابی به توسعه است. راهبرد دیگر، ارتقای سطح توانمندی‌های علمی و فنّاورانه برای حفظ این حضور، در کنار گسترش تعاملات با سایر کنشگران نظام بین‌الملل با هدف تبدیل شدن به یکی از گره‌های اثرگذار در نظام جهانی شبکه‌ای است. مجموعه این راهبردها باعث می‌شود قدرت‌های بزرگ نتوانند برای حذف ایران از نظام شبکه‌ای اجماع کنند. از حیث مفهومی رویکرد حاکم بر مطالعه میانرشتهای و چارچوب نظری مورد استفاده مبتنی بر نظریه جامعه شبکه‌ای مانوئل کاستلز است. همزمان از نظریات جهانی شدن و نظام جهانی والرستین نیز استفاده شده است. روش گردآوری داده‌ها مطالعه کتابخانه ای و بررسی اسنادی است. https://www.isih.ir/article_263_8c19f571e251e61cb8dd3612f26d5ecf.pdf