مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-464113420210923Evaluation of theorizing in educational administration studies based on interdisciplinary criteriaارزیابی نظریه‌پردازی در مطالعات مدیریت آموزشی بر اساس معیارهای بین‌رشته‌ای13037410.22035/isih.2021.374FAسمیهابراهیمی کوشک مهدیدانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانمحمد رضاآهنچیاناستاد مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی، گروه مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانرضوانحسینقلی زادهدانشیار مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی، گروه مدیریت آموزشی و توسعه منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20210203The debate over theory and theorizing in educational administration has been an old and persistent challenge. Although many experts view the educational administration field as interdisciplinary and integrated, the epistemological foundations and detection of its interdisciplinary nature and classification in education administration that lead to a validation theory in this field has been rarely studied. Considering the single-discipline and interdisciplinary macro approaches in the production of science, an attempt of theorizing actually focuses on the interdisciplinary approach in terms of diversity of integrated types and their diversified performances. Using an analytical-inferential approach, the present study identifies the current condition of "theorizing" in educational administration after identifying and introducing the interdisciplinary evaluation criteria in three forms of multidisciplinary, interdisciplinary and transdisciplinary. And through analyzing a typical theory entitled "school as a social system" in educational administration, its natural and inevitable processes in the future have been investigated. The findings indicate that theorizing in educational administration studies is on the verge of transition from a single-discipline approach to multidisciplinary types. This way, the evolution of theorizing is predictable by diverging from a multidisciplinary to an interdisciplinary type.مناقشه دربارهٔ نظریه و نظریه‌پردازی در مدیریت آموزشی چالشی کهن و پابرجاست. با وجود ادعای بسیاری از متخصصان مبنی بر بین‌رشته‌ای و تلفیقی‌بودن حوزه مدیریت آموزشی، کار پیرامون مبانی معرفتی و شناسایی نوع و گونهٔ بین‌رشته‌ای در مدیریت آموزشی، که منجر به نظریه معتبر در این حوزه شود، بسیار اندک است. با در نظر گرفتن دو رویکرد کلان تک‌رشته و بین‌رشته‌ای در تولید علم، یکی از ملاحظات نظریه‌پردازی، توجه به رویکرد بین‌رشته‌ای از بعد تنوع گونه‌های تلفیقی و کارایی متفاوت هر گونه است. این مقاله با رویکرد تحلیلی‌ـ استنتاجی پس از شناسایی و معرفی معیارهای ارزیابی بین‌رشته‌ای‌ها در قالب سه گونهٔ چندرشته‌ای، میانرشتهای و فرارشته‌ای و با تحلیل یک نمونه نظریه با عنوان «مدرسه به عنوان سیستم اجتماعی» در مدیریت آموزشی، به شناسایی وضعیت کنونی «نظریه‌پردازی» در مدیریت آموزشی پرداخته سپس روند طبیعی و ناگزیر آن در آینده را تبیین کرده است. یافته‌ها نشان داد که نظریه‌پردازی در مطالعات مدیریت آموزشی در وضعیت کنونی در آستانه گذر از رویکرد تک‌رشته‌ای و ورود به گونهٔ چندرشته‌ای از رویکرد بین‌رشته‌ای است. در این صورت، تحول در نظریه‌پردازی با گذر از گونهٔ چندرشته‌ای به‌سوی گونهٔ فرارشته‌ای قابل پیش‌بینی خواهد بود. https://www.isih.ir/article_374_ad972f10e0800b49d76fed33a21f6698.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-464113420210923Developing a fourth generation model for Iranian universitiesتدوین الگوی دانشگاه نسل چهارم برای دانشگاه‌های ایران315737510.22035/isih.2021.375FAآرشیدالهی ده چشمهدانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، گروه علوم تربیتی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایرانسعیدرجائی پوردانشیار مدیریت آموزش عالی، گروه علوم تربیتی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایرانسیدعلیسیادتاستاد مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایرانJournal Article20210322Considering the impact of fourth generation universities on social, economic and, cultural developments as well as the growth and development of local and regional communities, the main purpose of this article is to study the dimension and develop a fourth-generation university model for Iranian universities. The study was conducted within the framework of a qualitative approach and using the grounded theory strategy. The statistical population included experts and specialists in the field of higher education. Using the purposive sampling method, the required data was gathered through semi-structured interviews with 25 experts. The data analysis was performed using MAXQDA software and based on Strauss and Corbin design in three stages of open, axial and selective coding. To validate and review the results, they were given to the interviewees and then using the peer review technique by five experts of higher education, the validity of the research was confirmed. Findings showed that the component of responsible value-creating university as a central phenomenon, transformationalism and adaptability as causal factors, responsible leadership, development of professional skills of human capital and developer curriculum as action strategies, components of specialized and professional policy-making, culture responsible innovation culture and transformational structure were identified as underlying conditions, whereas; academic independence and developer financial models were identified as the intervening components of the fourth generation university. The main consequence of the interaction of all the mentioned components is regional development, which plays a vital role in the development and growth of the local and national community in areas such as: cultural, social, economic and environmental.با توجه به تأثیر دانشگاه‌ها نسل چهارم در تحولات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و رشد و توسعۀ جوامع محلی و منطقه‌ای، هدف اصلی این مقاله بررسی ابعاد و تدوین الگوی دانشگاه نسل چهارم برای دانشگاه‌های ایران است. مقاله حاضر در چارچوب رویکرد کیفی و با به‌کارگیری راهبرد نظریه داده‌بنیاد انجام گرفته است. جامعهٔ آماری شامل متخصصان و صاحب‌نظران حوزه آموزش عالی بوده است که داده‌های موردنیاز از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 25 صاحب‌نظر و با استفاده از روش نمونه‌گیری هدف‌مند زنجیره‌ای جمع‌آوری گردید. تحلیل دادهها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA و بر اساس طرح اشتراوس و کوربین از طریق سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام گرفت. نتایج جهت اعتباریابی و بازبینی در اختیار مصاحبه‌شوندگان قرار گرفت و با استفاده از فن مرور همتا از پنج متخصـص در حوزه آموزش عالی نظرخواهی شد. یافته‌ها نشان داد که مؤلفۀ دانشگاه مسئولیت‌گرای ارزش‌آفرین به‌عنوان پدیدهٔ محوری، مؤلفهٔ تحول‌خواهی و سازگارشوندگی به‌عنوان عوامل علّی، رهبری مسئولانه، مؤلفهٔ توسعهٔ شایستگی‌های حرفه‌ای سرمایهٔ انسانی و برنامهٔ آموزشی و درسی توسعه‌دهنده به‌عنوان راهبردهای کنش، مؤلفه‌های خط‌مشی‌گذاری تخصصی و حرفه‌ای، فرهنگ نوآوری مسئولانه و ساختار تحول‌آفرین به‌عنوان شرایط زمینه‌ای و استقلال دانشگاهی و مؤلفهٔ مدل‌های مالی توسعه‌دهنده به‌عنوان مؤلفه‌های مداخله‌ای دانشگاه نسل چهارم شناسایی شدند. پیامد اصلی برهم‌کنش تمامی مؤلفه‌های اشاره‌شده توسعۀ منطقه‌ای است که در سه حوزه فرهنگی‌ـ‌اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی نقش حیاتی در توسعه و بالندگی جامعۀ محلی و ملی دارد.https://www.isih.ir/article_375_f61d6947467ccd3aa5af24db320235dd.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-464113420210923The emergence of the child subject in the Qajar era: An introduction to materiality of the history of ideas in contemporary Iranظهور سوژۀ کودک در دورۀ قاجار: مقدمه‌ای در باب مادیت تاریخ اندیشه‌ها در ایرانِ معاصر598738210.22035/isih.2021.4460.4441FAرحیمیوسفی اقدمدانشجوی دکتری جامعه‌شناسی فرهنگی، گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه‌طباطبایی، تهران، ایران0000-0002-1696-589Xمقصودفراستخواهاستاد برنامه‌ریزی توسعه آموزش‌عالی، گروه برنامه ریزی آموزش عالی، مؤسسه برنامه ریزی و پژوهش در آموزش عالی، تهران، ایرانJournal Article20210607The present article studies the emergence of the child subject in the Qajar period and theoretically it is based on an interdisciplinary approach to technological studies. With regard to collecting first-hand data, we used the "index paradigm" or "thinking with cases" technique (scrutiny of extra-textual details) whereas for the data analysis, we applied the "thinking the way of thinking" technique (metaphorical analysis). The article is based on the fact that photography technology during the Qajar had been used as a cognitive model to describe the child and how he acquires the knowledge. The child is understood as a flexible and receptive category that records or captures their own perceptions (sensations) and hearings (movements). Seeing the child is passive and hence supervised object, and power (in the sense of fertility and the productivity of subjects) is exercised through photographic epistemology. Supervision means taking care of and controlling everything in the presence of the child; because the presence or "being in front of something" has found a theoretical meaning for children, that is, "impressionability" or imagery. The child records everything before him, like an automatic camera. The article traces the exercise of power through photographic epistemology in places where children are present (home, alleys, library and schools).مقاله حاضر به مطالعه ظهور سوژه کودک در دورۀ قاجار می‍پردازد و از لحاظ نظری، مبتنی بر رویکرد میان‌رشته‌ایِ مطالعات تکنولوژی است. در مواجه با گردآوری داده‌های دست اول، از تکنیک «پارادایم نمایه» یا «اندیشیدن با موردها» (موشکافی جزئیات برون‌متنی) و در تحلیل دادهها از تکنیک «اندیشیدن به نحوۀ اندیشیدن» (تحلیل استعاره‌ها) استفاده شده است. پیش‌نهادۀ (تز) مقاله آن است که در دورۀ قاجار، تکنولوژی عکاسی به‌عنوان مدلی شناختی برای توصیف طفل و نحوۀ اکتساب دانش او قرار گرفته است. طفل به‌عنوان مقوله‌ای منعطف و پذیرنده فهم شده است که دیده‌ها (محسوسات) و شنیده‌های (منقولات) خود را ضبط و یا از آنها تصویربرداری می‌کند. دیدنِ کودک منفعل و از این رو ابژۀ نظارت شده است و قدرت (در معنای باروَر و تولیدکنندۀ سوژه‌ها) از طریق معرفت‌شناسی عکاسانه اِعمال می‌شود. نظارت به معنی مراقبت و کنترل بر تمامی چیزهایی است که طفل در حضور آنها است؛ زیرا حضور و یا «بودن در پیش چیزی» برای اطفال معنای نظری یعنی «تأثیرپذیری» و یا تصویر برداشتن پیدا کرده است. طفل هرچیزی را که در برابرش قرار دارد، چون ماشینِ خودکارِ عکس‌برداری، ثبت و ضبط می‌کند. مقاله ردپایِ اِعمال قدرت از طریق معرفت‌شناسی عکاسانه را در مکان‍‌هایی که کودک در آنجا حضور داشته است (خانه، کوچه‌ها، مکتب‌خانه‌ها و مدارس جدید) پیگیری می‌کند.https://www.isih.ir/article_382_4f6ffe13a5d75b2d6a3923922b3922e5.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-464113420210923Critique of the course of cultural history in Iranنقد جریان تاریخ فرهنگی در ایران8911538310.22035/isih.2021.4067.4143FAمجتبیانصاریدانشیار معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانفاطمهپروانه اسدیپژوهشگر دوره دکتری معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمحمدجوادمهدوینژاداستاد معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal ArticleCultural history is an interdisciplinary approach to historiography that seeks to interact with the two main areas of the humanities i.e. history and culture. In general, existing Persian sources in the cultural history domain can be classified into two categories: a) Knowing cultural history, including: history, definition, theoretical bases, theories and theorists, introducing significant works and, presenting main issues as well as their analyses and criticisms; b) Applying cultural history, including: recognizing sources, topics, methods and approaches and providing solutions. In this research, taking into account the available Persian sources, the evolution of critical studies in the field of cultural history in Iran was analyzed and with respect shortcomings in existing researches, solutions were presented in order to systematize future researches for profound understanding and growth of this trend and its application to Iranian historiography. The data show that firstly there is a temporal dispersion and secondly there is a thematic discontinuity in the publication of sources as well as in this field of knowledge, theoretical foundations, theorists and critics, their methods and examples are not fully introduced and gap of critiques and analyzes is clearly evident. The results (solutions) presented are: 1) Defining an evolutionary study; 2) Determining translation priorities; 3) Providing critique and analysis of cultural history issues; 4) Trying to create the Iranian cultural history tradition by using intra-cultural theories; and 5) Paying attention to the main features of cultural history and adhering to it, avoiding confusion of main topics of cultural history.تاریخِ فرهنگی رویکردی میانرشتهای در تاریخ‌نگاری است که تلاش می‌کند دو حوزهٔ اصلی علوم انسانی، یعنی تاریخ و فرهنگ، را در تعامل با یکدیگر به‌کار گیرد. به‌طورکلی، منابع فارسی موجود در حوزهٔ تاریخ فرهنگی را میتوان در دو دستهٔ کلی دسته‌بندی کرد: الف) شناخت تاریخ فرهنگی شامل تاریخچه، تعریف، مبانی نظری، نظریه‌ها و نظریه‌پردازان، معرفی آثار شاخص، طرح موضوعات و مسائل اصلی و تحلیل و نقد آنها؛ ب) اِعمال تاریخ فرهنگی شامل شناخت منابع، موضوعات، روش‌ها و رویکردها و ارائهٔ راهکارها. در این مقاله با بررسی منابع فارسی موجود به نقد سِیر مطالعات انجام‌شده در حوزهٔ تاریخ فرهنگی در ایران پرداخته‌شده و با توجه به کاستی‌های پژوهش‌های موجود، راهکارهایی به‌منظور نظام‌بخشی به پژوهش‌های آتی جهت شناخت عمیق‌تر و رشد و شکوفایی این جریان و بهره‌گیری از آن در تاریخ‌نگاری ایران، ارائه شده است. دادهها نشان می‌دهد که پراکندگی زمانی و ناپیوستگی موضوعیِ در انتشار منابع به چشم می‌خورد و همچنین در این حوزهٔ دانش، مبانی نظری، نظریه‌پردازان و منتقدان، روش‌ها و مصادیق آن به‌طور کامل معرفی نشده و جای خالی نقدها و تحلیل‌ها به‌وضوح مشهود است. نتایج (راهکارهای) ارائه‌شده عبارت‌اند از: ۱) تعریف سِیر مطالعاتی؛ ۲) تعیین اولویت‌های ترجمه؛ ۳) نقدوتحلیل موضوعات تاریخ فرهنگی؛ ۴) تلاش برای ایجاد سنت ایرانیِ تاریخ فرهنگی با بهره‌گیری از نظریه‌های درون‌فرهنگی؛ ۵) توجه به شاخص‌های اصلی تاریخ فرهنگی و پایبندی به آن، پرهیز از خّلطِ مباحث.https://www.isih.ir/article_383_beed13602b9b0e6ecb5b568ff5058f07.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-464113420210923The relationship between aesthetic intelligence and psychological well-being mediating aesthetic sensitivityرابطه هوش زیباشناسی و بهزیستی روان‌شناختی با میانجی‌گری حساسیت زیباشناسی11713338410.22035/isih.2021.4204.4257FAخسرورشیددانشیار روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0000-0002-8828-2107فاطمهطاهریکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانمسیبیارمحمدی واصلدانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانکامبیزکریمیدکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران0000-0002-4105-0421Journal Article20201216Well-being is one of the structures that is seriously considered in positive psychology and sensitive to the environmental aesthetic whose apprehension could affect people's health and well-being. Therefore, the purpose of this study is to investigate the relationship between aesthetic intelligence and psychological well-being by mediating aesthetic sensitivity. The research method applied is correlational using a structural equation modeling. The statistical population consisted of all students in Bu-Ali Sina University in the academic year of 2018-2019, and based on the suggested size for structural equation modeling, 384 students were selected through cluster sampling. The instruments used in this study were Ryff Well-being Scale (2002), Rashid et. al (2017) Aesthetic Intelligence Scale and Abdolmaleki (2013) Aesthetic Sensitivity Scale. The results of structural equations showed that aesthetic intelligence and aesthetic sensitivity had a significant direct effect on psychological well-being. Aesthetic intelligence also had a direct significant effect on aesthetic sensitivity. The results of indirect relationships showed that aesthetic intelligence by mediating aesthetic sensitivity had a significant effect on psychological well-being. Based on the results, it can be concluded that sensitivity to beauties of the environment and their apprehension has a positive effect on people's psychological well-being. Therefore, by developing programs to educate and strengthen aesthetics in individuals, well-being can be expected to increase.بهزیستی یکی از سازه‌هایی است که در روانشناسی مثبت‌نگر به‌طورجدی موردتوجه قرار گرفته است. احتمال می‍رود که حساسیت نسبت به زیبایی‍های پیرامون و درک آنها می‍تواند بر سلامت و بهزیستی افراد تأثیر بگذارد. ازاین‌رو، هدف این مقاله بررسی رابطه هوش زیباشناسی و بهزیستی روانی با میانجی‌گری حساسیت زیباشناسی در دانشجویان است. روش پژوهش همبستگی با کمک مدل‌یابی معادلات ساختاری است و جامعهٔ آماری همه دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا در سال تحصیلی 99-1398 هستند که 384 تن با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی از میان آنان انتخاب شد. ابزار استفاده شده در این پژوهش شامل مقیاس بهزیستی ریف (2002)، مقیاس هوش زیباشناسی رشید و همکاران (1396) و مقیاس حساسیت زیباشناسی عبدالملکی (1392) است. نتایج معادلات ساختاری نشان داد که هوش زیباشناسی و حساسیت زیباشناسی بر بهزیستی روان‌شناختی اثر مستقیم و معناداری دارند. همچنین، هوش زیباشناسی نیز بر حساسیت زیباشناسی اثر مستقیم و معناداری دارد. نتایج روابط غیرمستقیم نشان داد که هوش زیباشناسی با میانجی‌گری حساسیت زیباشناسی بر بهزیستی روان‌شناختی اثر معناداری دارد. بر اساس نتایج میتوان گفت که درک زیبایی‍ها و حساسیت نسبت به زیبایی‍های پیرامون بر بهزیستی روان‌شناختی افراد تأثیر مثبتی دارد. ازاین‌رو، با تدوین برنامه‍‌هایی جهت آموزش و تقویت زیباشناسی افراد، میتوان انتظار بهبود بهزیستی روانی آنان را داشت. https://www.isih.ir/article_384_0584ce565c824b7b7f50282d9a19945b.pdfمؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعیفصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی2008-464113420210923An Intersection of traditional music discipline with anthropological knowledge and cultural history: A case study of Chavosh Albumsتقاطع رشته‌ای موسیقی سنتی با دانش انسان‌شناسی و تاریخ فرهنگی: مطالعه موردی آلبوم‌های چاووش13516437710.22035/isih.2021.4113.4179FAپیامصدریهدانشجوی دکتری مردم‌شناسی، گروه مردم‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران0009-0001-3204-1494یعقوبشربتیان سمنانیاستادیار انسان شناسی، گروه علوم اجتماعی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایرانJournal Article20201009Music, as a subset of the cultural system, has had always a place in cultural and anthropological researches and has been the issue of discussions and dialogues in different school of thoughts from various perspectives such as structuralism, functionalism, semiotics, ethnomusicology, etc. In this study, with reference to the functions of music based on historical developments, in the given period, it was shown that there is an interdisciplinary relationship between music and knowledge of cultural history and anthropology. The theoretical framework in this study was selected based on the functionalism theory of Bronisław Malinowski as well as the theory of structuralism of Claude-Louis-Strauss. Accordingly, in addition to the two structural functions of music, namely aesthetics and the expression of emotions, the supposed functions are added to music according to the requirements of the time and social needs. In the proposed period under study, obvious functions such as creating solidarity, expressing symbolic concepts, function in ritual music, normative function, function of creating emotion as obvious functions as well as hidden functions including: Establishing equal communication with diverse social classes; compassion for the victims of the current situation; creating a specific message about action, awakening and stability, according to the discourse of time in the audience and the extent of the message are obvious.موسیقی به‌عنوان خرده‌نظام فرهنگی همواره در پژوهش‌های فرهنگی و انسان‌شناختی جایگاه داشته است و در نگرش مجموعه تام فرهنگی از منظرهای گوناگون همچون ساختارگرایی، کارکردگرایی، نشانه‌شناسی، اتنوموزیکولوژی و... محل بحث و گفت‌وگوی مکاتب مختلف نظری بوده است. در این پژوهش با توجه به کارکردهای موسیقی بر اساس تحولات تاریخی، در برهه زمانی مورد نظر نشان داده شد که میان رشتهٔ موسیقی با دانش تاریخ فرهنگی و انسان‌شناسی ارتباط میانرشتهای برقرار است. روش تحقیق در این پژوهش ترکیبی و از نوع اسنادی و میدانی با تأکید بر عنصر مصاحبه بوده است و مبتنی بر رهیافت کیفی است. چارچوب نظری مورد استفاده در این پژوهش نظریهٔ کارکردگرایی برونیسلاو مالینوفسکی و نظریه ساختارگرایی کلود لوی‌اشتراوس است. بر این اساس، افزون بر دو کارکرد ساختاری موسیقی، یعنی زیبایی‌شناسی و بیان احساسات، به کارکردهای مفروض بنابر مقتضیات زمان و نیازهای اجتماعی بر موسیقی نیز پرداخته می‌شود. در بازهٔ زمانی این پژوهش کارکردهای آشکار از جمله ایجاد همبستگی، بیان مفاهیم نمادین، کارکرد در موسیقی آیینی، کارکرد هنجارساز، کارکرد ایجاد هیجان به عنوان کارکرهای آشکار و همچنین کارکردهای پنهان از جمله برقراری ارتباط یکسان با طبقه‌های متنوع اجتماعی، هم‌دردی با آسیب‌دیدگان وضع موجود، ایجاد پیام خاص درخصوص اقدام، بیداری و پایداری وفق گفتمان زمان در مخاطب و گستردگی مخاطب پیام مشهود است. https://www.isih.ir/article_377_d34ab169b70c9dcd35e62896010cd9ff.pdf