محوریت دانش در حیات اجتماعی، پیچیدگی مسائل و نیازهای جامعه، انتظار خدمات اجتماعی و نوآوری و کارآفرینی علمی از دانشگاهها، مساله گشایی و غنی سازی وظایف آموزشی و پژوهشی، توسعه و گسترش فعالیتها و رشتههای میانرشتهای را به یک ضرورت راهبردی در آموزش عالی و نظام دانشگاهی تبدیل کرده است. در نیم قرن اخیر، گسترش و توسعه فعالیتهای آموزشی و پژوهشی میانرشتهای دستاوردها و نتایج مناسبی برای نظام آموزش عالی، دانشگاهها، صنعت و جامعه در کشورهای توسعه یافته داشته است. علاقهمندی و تمایل دانشگاهها، صنایع، دولت، استادان، محققان و دانشجویان به طراحی و اجرای فعالیتها و رشتههای میانرشتهای یکی از مهمترین دستاوردهای فعالیتهای میانرشتهای در نظام دانشگاهی و آموزش عالی است. در آموزش عالی و نظام دانشگاهی ایران، شکلگیری و توسعه فعالیتها و رشتههای دانشگاهی میانرشتهای نسبت به اهداف و برنامه، توفیق چندانی نداشته است. در راستای جبران عقب ماندگیهای گذشته و فراهم کردن شرایط مطلوب برای شکلگیری و توسعه میانرشتهایها، هدف اصلی این مقاله شناسایی عوامل و الزامات کلیدی برای شکلگیری و توسعه فعالیتهای دانشگاهی میانرشتهای، است. برای انجام این پژوهش، از روش تحقیق کیفی ترکیبی شامل مرور اسناد، فراتحلیل یافتههای پژوهشهای دیگر و پیمایش محدود، استفاده شده است. در نهایت، با جمعبندی تحقیقات انجام شده، شش عامل عمده و دوازده الزام کلیدی برای شکلگیری و توسعه فعالیتها و رشتههای دانشگاهی میانرشتهای، استخراج و ارائه شده است.
مهدی,رضا . (1392). شکلگیری و توسعه میانرشتهایها در آموزش عالی: عوامل و الزامات. فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 5(2), 91-117. doi: 10.7508/isih.2014.18.005
MLA
مهدی,رضا . "شکلگیری و توسعه میانرشتهایها در آموزش عالی: عوامل و الزامات", فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 5, 2, 1392, 91-117. doi: 10.7508/isih.2014.18.005
HARVARD
مهدی رضا. (1392). 'شکلگیری و توسعه میانرشتهایها در آموزش عالی: عوامل و الزامات', فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 5(2), pp. 91-117. doi: 10.7508/isih.2014.18.005
CHICAGO
رضا مهدی, "شکلگیری و توسعه میانرشتهایها در آموزش عالی: عوامل و الزامات," فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 5 2 (1392): 91-117, doi: 10.7508/isih.2014.18.005
VANCOUVER
مهدی رضا. شکلگیری و توسعه میانرشتهایها در آموزش عالی: عوامل و الزامات. ISIH, 1392; 5(2): 91-117. doi: 10.7508/isih.2014.18.005