تلاش مستمر متفکران علوم انسانی برای ایجاد تعادل میان معتقدات بشر درباره جهان و زندگی از یک سو و جهانبینی از سوی دیگر، نشان میدهد که فاصلهای جدی میان اعتقادات و جهانبینی آنها وجود دارد. هر اندیشهای هر اندازه متافیزیکی (مجرد)، هر تجربهای در هر رتبه از شهود، هر منظر و اعتقادی هر قدر درونرشتهای و فراتاریخی باشد، ناگزیر متأثر از شرایط محیطیست. یکی از اساسیترین معضلات علوم انسانی فقدان پارادایم است، که مطالعات میانرشتهای میتواند بخشی از این خلأ را جبران کند. ضرورت مطالعات بینرشتهای و ترکیب و انسجام رشتههای تخصصی در مطالعه یک مسئله واحد یا مسائل متعدد قبل از هر چیز نیازمند تفکر باز و منسجم تحلیلی و همکاری در عمل و اندیشه نخبگان است. روش میانرشتهای معرفتیست که در قلمرو علم و رشته خاصی نمیگنجد و در مرز محدودی متوقف نمیشود. اندیشمندان علوم انسانی میتوانند گامهایی اساسی با تکیه بر نبوغ عقلانی (فلسفی)، توانایی علمی، سابقه درخشان تاریخی و تحول بردارند. زیرا هیچ یک از فعالیتهای اجتماعی بشر تکبعدی نیست و تعامل میان رشتههای گوناگون علوم انسانی باعث میشود که اندیشمندان در قلمرو علوم بیشتر، موضوعات جدیدی را تعقیب کنند. بنابراین خطاپذیری دانش بشر، ماهیت مکملسازی، چندتباری بودن دانش و تعهد اخلاقی، ضرورت رویکرد جدی به مطالعات میانرشتهای را در علوم انسانی ایجاب میکند.
ابراهیمی, مرتضی. (1393). بررسی ضرورتهای مطالعات میانرشتهای در حوزه علوم انسانی. فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 6(2), 19-32. https://doi.org/10.7508/isih.2014.22.002
MLA
ابراهیمی, مرتضی. "بررسی ضرورتهای مطالعات میانرشتهای در حوزه علوم انسانی", فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 6, 2, 1393, 19-32. doi: 10.7508/isih.2014.22.002
HARVARD
ابراهیمی مرتضی. (1393). 'بررسی ضرورتهای مطالعات میانرشتهای در حوزه علوم انسانی', فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 6(2), pp. 19-32. doi: 10.7508/isih.2014.22.002
CHICAGO
مرتضی ابراهیمی, "بررسی ضرورتهای مطالعات میانرشتهای در حوزه علوم انسانی," فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 6 2 (1393): 19-32, doi: 10.7508/isih.2014.22.002
VANCOUVER
ابراهیمی مرتضی. بررسی ضرورتهای مطالعات میانرشتهای در حوزه علوم انسانی. ISIH. 1393;6(2):19-32. doi: 10.7508/isih.2014.22.002
