مسائل و مشکلات اجتماعی، گسترش دانش‌ها و پیشرفت فناوری‌‌های جدید نیاز برای راه‌اندازی رشته‌‌های میان‌رشته‌ای را مضاعف کرده است. در چهل سال گذشته، این گونه رشته‌‌ها دستاوردهای چشمگیری را برای جوامع به ارمغان آورده است و پژوهشگران نیز روش‌‌هایی را برای ترکیب علاقه‌مندی‌‌های علمی، بینش‌‌ها، و مهارت‌‌های گسترده طراحی کرده‌اند. چنین بوده است که اعضای هیئت علمی و دانشجویان به طور افزایشی، به سوی این گونه رشته‌‌ها جذب شده‌اند. این مقاله ضمن بررسی ماهیت مفهومی و بیان برخی تجربیات، به نقاط قوت و ضعف این گونه رشته‌‌ها می‌پردازد. در پایان، پیشنهادهایی برای راه‌اندازی رشته‌‌های میان‌رشته‌ای می‌شود.
آراسته، حمیدرضا. (1388). میان‌رشته‌ای‌‌ها در آموزش عالی. فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1(2)، 25–40. https://doi.org/10.7508/isih.2009.02.002
MLA
آراسته، حمیدرضا. "میان‌رشته‌ای‌‌ها در آموزش عالی"، فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1، 2، 1388، 25–40. doi: 10.7508/isih.2009.02.002
HARVARD
آراسته، حمیدرضا. (1388). 'میان‌رشته‌ای‌‌ها در آموزش عالی'، فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1(2), pp. 25–40. doi: 10.7508/isih.2009.02.002
CHICAGO
آراسته، حمیدرضا، "میان‌رشته‌ای‌‌ها در آموزش عالی." فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1 2 (1388): 25–40, doi: 10.7508/isih.2009.02.002
VANCOUVER
آراسته حمیدرضا. میان‌رشته‌ای‌‌ها در آموزش عالی. ISIH. 1388;1(2):25–40. doi: 10.7508/isih.2009.02.002
