فعالیت‌های میان‌رشته‌ای، مطلوبیت عام یافته است و در حوزه‌های نهادی «دانش» و اجتماعات سازمانی «آموزش»، گسترش یافته است و به مثابه مشخصه نوین شیوه تولید دانش و سیاست‌گذاری عرضه آموزش، از ارزش و اعتبار سیاست‌گذاری برخوردار شده است. به اعتباری، به رغم واکنش‌ها و مقاومت‌های پراکنده، «فعالیت‌های میان‌رشته‌ای» امروز جالب توجه و مطلوب نهادهای تولید و اشاعه دانش و نیز فضاهای سازمانی و اجتماعی آموزش است. با وجود این، آنها، به ویژه در عمل، با موانع پیچیده، چالش‌های جدی و انتقاداتی مواجه هستند. این مقاله توصیفی ـ تحلیلی، با تمرکز و تأکید بر علوم انسانی میان‌رشته ای، عمده‌ترین موانع و چالش‌هایی را که در سه دهه اخیر، فعالیت‌های میان‌رشته‌ای را با مسئله اثربخشی و بهره‌وری مواجه کرده است، در قالب سه دسته اصلی موانع (چالش‌های) «سازمانی»، موانع «حرفه‌ای»، و موانع «فرهنگی» بررسی و تبیین می‌کند. در پایان، تلاش خواهد شد موانع و چالش‌های خاصی تبیین شود که برنامه‌ها و فعالیت‌های میان‌رشته‌ای در حوزه علوم انسانی با آنها روبروست.
خورسندی طاسکوه، علی. (1388). میان رشتگی و مسائل آن در آموزش عالی. فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1(2)، 85–101. https://doi.org/10.7508/isih.2009.02.005
MLA
خورسندی طاسکوه، علی. "میان رشتگی و مسائل آن در آموزش عالی"، فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1، 2، 1388، 85–101. doi: 10.7508/isih.2009.02.005
HARVARD
خورسندی طاسکوه، علی. (1388). 'میان رشتگی و مسائل آن در آموزش عالی'، فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1(2), pp. 85–101. doi: 10.7508/isih.2009.02.005
CHICAGO
خورسندی طاسکوه، علی، "میان رشتگی و مسائل آن در آموزش عالی." فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی، 1 2 (1388): 85–101, doi: 10.7508/isih.2009.02.005
VANCOUVER
خورسندی طاسکوه علی. میان رشتگی و مسائل آن در آموزش عالی. ISIH. 1388;1(2):85–101. doi: 10.7508/isih.2009.02.005
