مقالۀ حاضر سعی در تبیین این مسئله دارد که عاملان اجتماعی میدان آموزش از چه اندازه حجم و ترکیب سرمایۀ فرهنگی و اقتصادی برخوردار هستند؟ بر اساس حجم و ترکیب سرمایۀ تحت تملک عاملان اجتماعی، ساختار میدان آموزش را چگونه میتوان ترسیم کرد؟ و درنهایت اینکه ساختار میدان آموزش به لحاظ همگونی و ناهمگونی چگونه است؟ بدینمنظور چارچوب مفهومی پژوهش بر اساس نظریات بوردیو تدوین شده است. برای گردآوری و تحلیل دادهها از روش پیمایشی و ابزار پرسشنامه بهره گرفته شد. جامعۀ آماری مورد مطالعه در روش پیمایش عبارت بود از معلمان و دانشآموزان شهر مشهد که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهبندی و فرمول کوکران 360 معلم و 390 دانشآموز بهعنوان نمونه انتخاب شدند. نتایج تحقیق نشان میدهد که بهطور کلی میزان سرمایۀ فرهنگی و اقتصادی معلمان و دانشآموزان پایینتر از سطح متوسط قرار دارد. نتایج تحلیل ساختار نیز بیانگر آن است که ساختار میدان آموزش از پنج طبقۀ متفاوت تشکیل شده است که این طبقات عبارتاند از: طبقۀ بالا، متوسط بالا، متوسط متوسط، متوسط پایین و پایین. نتایج توصیفی این طبقات نشان میدهد بیش از 70 درصد جمعیت در طبقات متوسط قرار دارند. درنتیجه، نوعی همگونی نسبی بین طبقات در میدان آموزش وجود دارد و این همگونی نسبی نشان میدهد رابطۀ رقابتی در ساختار میدان آموزش بسیار ضعیف است.
محمدی, فردین. (1398). تحلیل جامعهشناختی ساختارهای اجتماعی میدان آموزش؛ مورد مطالعه، میدان آموزش ایران. فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 11(2), 31-63. https://doi.org/10.22035/isih.2019.3060.3374
MLA
محمدی, فردین. "تحلیل جامعهشناختی ساختارهای اجتماعی میدان آموزش؛ مورد مطالعه، میدان آموزش ایران", فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 11, 2, 1398, 31-63. doi: 10.22035/isih.2019.3060.3374
HARVARD
محمدی فردین. (1398). 'تحلیل جامعهشناختی ساختارهای اجتماعی میدان آموزش؛ مورد مطالعه، میدان آموزش ایران', فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 11(2), pp. 31-63. doi: 10.22035/isih.2019.3060.3374
CHICAGO
فردین محمدی, "تحلیل جامعهشناختی ساختارهای اجتماعی میدان آموزش؛ مورد مطالعه، میدان آموزش ایران," فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی, 11 2 (1398): 31-63, doi: 10.22035/isih.2019.3060.3374
VANCOUVER
محمدی فردین. تحلیل جامعهشناختی ساختارهای اجتماعی میدان آموزش؛ مورد مطالعه، میدان آموزش ایران. ISIH. 1398;11(2):31-63. doi: 10.22035/isih.2019.3060.3374